Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] października 2004r. A. i B. I. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności dowodu rejestracyjnego "o zmianie rodzaju pojazdu z osobowego na ciężarowy" wydanego przez Starostę P. z [...]. R. R. na samochód Volkswagen Passat o nr nadwozia [...]
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem [...] z [...] wszczęło postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego dla samochodu ciężarowego marki Volkswagen Passat o nr rejestracyjnym [...] W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodne ze złożonym wnioskiem przedmiotowy samochód po raz pierwszy był zarejestrowany jako osobowy.
Decyzją nr [...] z [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność dowodu rejestracyjnego seria nr [...] wydanego w dniu [...]. przez Starostę Powiatowego w P. Panu R. R. na samochód ciężarowy marki Volkswagen Passat [...] o nr rejestracyjnym [...], nr nadwozia [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowy pojazd po raz pierwszy został zarejestrowany przez Starostę P. w dniu [...] lipca 1999r. jako samochód osobowy o nr rejestracyjnym [...]. Następnie na podstawie zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym i zawartym tam opisie dokonanych zmian, pojazd ten został [...] lipca 1999r. zarejestrowany jako samochód ciężarowy o nr rejestracyjnym [...]określonym w dowodzie rejestracyjnym seria nr [...]. W dalszej części uzasadnienia organ stwierdził, na podstawie zgromadzonych w aktach dowodów, że w pojeździe dokonano przebudowy wnętrza polegającej na przystosowaniu go do przewozu ładunków poprzez zamontowanie za tylnymi fotelami na całej wysokości przegrody stałej, dzielącej część osobową od towarowej.
Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że na dokonanie powyższej zmiany nie zostało wydane świadectwo homologacji. Powołując się na brzmienie przepisów art. 68 ust. 1, ust. 2 i ust. 9 ustawy z 20 czerwca 1997r. prawo o ruchu drogowym według stanu prawnego w dacie wydania dowodu rejestracyjnego, a także na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (uchwała z 23 października 2000r., sygn. akt OPK 17/00) i Sądu Najwyższego (wyrok z 9 listopada 2001r. sygn. akt III RN 194/01) organ uznał że brak świadectwa homologacji na dokonanie zmian jest rażącym naruszeniem przepisów ustawy prawo o ruchu drogowym.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie R. R. wniósł o jego zmianę. Powołując się na stanowiska wyrażone w pismach Ministerstwa Finansów z [...] stycznia 2002r. i Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej Departamentu Transportu Samochodowego nr [...] z których – zdaniem skarżącego – wynika, że dla dokonania zmiany w dowodzie rejestracyjnym z samochodu osobowego na samochód ciężarowy wystarczające jest posiadanie badań technicznych. Dalej skarżący wskazał na wyjątkowy charakter przepisu art. 156 § 1 pkt 2 kpa – na podstawie którego organ wydał decyzję stwierdzającą nieważność, w tym na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego nakazujące ścisłą wykładnię rażącego naruszenia prawa skutkującego nieważnością. Zdaniem skarżącego rozbieżności interpretacyjne wskazanych przepisów prawa o ruchu drogowym nie pozwalają na przyjęcie, wydanie dowodu rejestracyjnego bez wymaganego świadectwa homologacji na dokonane zmiany, nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Odnosząc się do stanowisk wyrażonych w pismach z ministerstw, organ stwierdził, że prezentowana tam wykładnia była sprzeczna z jednoznacznym brzmieniem przepisu art. 68 ustawy prawo o ruchu drogowym. Stąd też skoro stan prawny co do obowiązku posiadania homologacji w chwili wydawania dowodu nie budził wątpliwości, to decyzje wydaną z rażącym naruszeniem tych przepisów uznać należało za nieważną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga okazała się zasadna, jednak z przyczyny innej, niż wskazana przez skarżącego.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] wydana [...]. Stwierdza się w niej na podstawie art. 156 §1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm. dalej: k.p.a.) nieważność dowodu rejestracyjnego seria nr [...] wydanego w dniu [...] lipca 1999r. przez Starostę Powiatowego w P. Panu R. R. na samochód ciężarowy marki Volkswagen Passat [...] o nr rej. [...] o nr nadwozia [...]
W aktach administracyjnych przesłanych przez organ znajdują się następujące uwierzytelnione kopie dokumentów:
- - dowodu rejestracyjnego serii: [...], nr rejestracyjny [...]wydanego R. R. z [...] lipca 1999r. na samochód osobowy zamknięty marki Volkswagen Passat [...] o nr nadwozia [...],
- - pozwolenia czasowego serii: [...], nr rejestracyjny [...]wydanego A. I. [...]sierpnia 2004r. na samochód ciężarowy marki Volkswagen Passat o nr nadwozia [...],
- - dowodu rejestracyjnego serii: [...], nr rejestracyjny [...]wydanego B. Z. – M. [...]lipca 2003r. na samochód ciężarowy marki Volkswagen Passat o nr nadwozia [...].
Sąd wobec braku dowodu rejestracyjnego, którego nieważność stwierdzono w zaskarżonej decyzji, postanowił zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o kopii dowodu rejestracyjnego wskazanego w sentencji decyzji z [...] stycznia 2005r (k. 35 akt sądowych). W odpowiedzi przesłanej faksem 26 października 2006r. organ stwierdził brak kopii dowodu rejestracyjnego o serii [...]wydanego R.R., ponadto z ustaleń organu wynika, że kopii tego dokumentu nie posiada też Starostwo Powiatowe w P. W świetle powyższych ustaleń Sąd stwierdza niezgodność między sentencją zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a dokumentacją stanowiącą akt sprawy administracyjnej. Kopie dowodów rejestracyjnych znajdujące się w aktach administracyjnych nie są kopią dowodu, którego nieważność stwierdził organ administracji. Wobec uzasadnionej wątpliwości jakiego rozstrzygnięcia dotyczy decyzja nr [...] z [...]., Sąd dostrzega konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego ze względu na to, że wydana została ona z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Artykuł 107 § 1 k.p.a. wskazuje jakie elementy winna zawierać każda decyzja administracyjna: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. A nadto decyzja, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego lub skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać ponadto pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa lub skargi.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji jest wadliwe – odnosi się do dowodu rejestracyjnego innego niż załączony został do akt. Rozstrzygnięcie sprawy natomiast stanowi "rdzeń decyzji w postępowaniu administracyjnym" (W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne..., s. 102), stąd też musi być sformułowane "ze szczególną dbałością o jasność i precyzję wypowiedzi" (W. Dawidowicz, tamże, s. 103). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego określa się, że w pojęciu rozstrzygnięcia mieści się to, że decyzja organu administracji państwowej, nakładająca na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania, powinna obowiązek ten wyrażać precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji, w przeciwnym wypadku prowadzi to do uchylenia decyzji, bowiem decyzja w zasadzie może być niewykonalna (wyrok NSA z dnia 27 czerwca 1996 r. sygn. akt SA/Gd 1537/95, LEX nr 44 086).
Wobec niewątpliwej wadliwości zaskarżonej decyzji wynikającej z nieprecyzyjnego rozstrzygnięcia, poza granicami rozpoznania Sądu pozostała kwestia wykładni przepisów stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności i interpretacja przepisów prawa materialnego – ustawy prawo o ruchu drogowym.
Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 §1 pkt 1 lit. "c" ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 lipca 2002r. (Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach sądowych rozstrzygnięto zgodnie z art. 200 p.p.s.a.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ J. Stankowski /-/ M. Dybowski
KP