Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2020 r. M. P. i P. P., reprezentowani przez r.pr. M. B., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na zawiadomienie Burmistrza Gminy [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany numeru porządkowego nieruchomości i zameldowania.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że zawiadomił strony o zmianie adresu pismem znak: [...], a nie – jak wskazują skarżący – [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.
Już z przywołanych regulacji prawnych jasno wynika, że warunkiem koniecznym dopuszczalności zaskarżenia danego aktu jest jego istnienie w obrocie prawnym.
W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dwie "bliźniacze" skargi. Skarga zarejestrowana pod sygn. akt [...] dotyczy zawiadomienia Burmistrza Gminy [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...], natomiast skarga wniesiona w niniejszej sprawie – zawiadomienia tegoż organu z [...] grudnia 2019 r. nr [...]
Z uwagi na zawartą w pismach procesowych organu informację, że ten nigdy nie wysyłał do skarżących zawiadomienia nr [...], a jedynym wydanym wobec nich aktem jest zawiadomienie z [...] grudnia 2019 r. nr [...], Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia oświadczenia, jaki akt został zaskarżony do Sądu, oraz do nadesłania kopii zawiadomienia nr [...], jeżeli taki akt jest również skarżony.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik skarżących w piśmie procesowym z [...] czerwca 2020 r. oświadczył, że przedmiotem skargi jest wyłącznie zawiadomienie Burmistrza [...] z [...] grudnia 2019 r. nr [...].
Tym samym pełnomocnik skarżących wyraźnie przyznał, że nie skarży zawiadomienia z [...] grudnia 2019 r. nr [...], a pośrednio – że takie zawiadomienie w ogóle nie istnieje (co podnosił organ).
Wobec powyższego – mając na uwadze, że w niniejszej sprawie zaskarżono akt nieistniejący – Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę jako niedopuszczalną odrzucił.