Uzasadnienie
E. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę "organ Uniwersytetu dalej zaoczne studium prawa(...)".
W myśl przepisu art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
Wobec powyższego pismem z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności lub wskazanie, na czym ma polegać bezczynność organu oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu [...] r. do Sądu wpłynęło pismo matki skarżącej, w którym wskazała, iż skarżąca obecnie jest w Anglii, a korespondencję odebrała ona. Matka skarżącej wniosła jednocześnie o "zmianę terminu sprawy".
W związku z powstaniem sprzeczności pomiędzy informacjami podanymi przez matkę skarżącej dotyczącymi odbioru wezwania Sądu z dnia [...] r. z aktami sprawy Sąd wezwał matkę skarżącej do:
- a. przedłożenia pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądami administracyjnymi E. G., o ile J. G. działa jako pełnomocnik córki,
- b. wskazania kto i kiedy odebrał wezwanie Sądu z dnia [...] r.
- c. wskazania daty wyjazdu E. G. do Anglii oraz daty jej powrotu
Pismem z dnia [...] r. matka skarżącej poinformowała, iż to ona odebrała korespondencję podpisując się imieniem i nazwiskiem córki. Ponadto matka skarżącej oświadczyła, iż nie może być pełnomocnikiem córki, ponieważ nie jest osobą kompetentną do wyjaśnienia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 67 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli stroną jest osoba fizyczna, doręczenia dokonuje się jej osobiście, a gdy nie ma ona zdolności procesowej - jej przedstawicielowi ustawowemu.
Natomiast zgodnie z art. 72 jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi.
W niniejszej sprawie należy uznać, iż doszło do skutecznego doręczenia. Wobec oświadczenia matki skarżącej, iż to ona odebrała korespondencję oraz że mieszka z córką w jednym domu Sąd uznał, iż korespondencję doręczono dorosłemu domownikowi.
Wprawdzie wątpliwości Sądu nadal budzi oświadczenie matki skarżącej dotyczące odbioru korespondencji sądowej, ponieważ charakter pisma na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania Sądu z dnia [...] r. (k.
- 9) nie odpowiada charakterowi pisma na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania Sądu z dnia [...] r. (k.
- 15) to jednakże wobec przyjęcia przez ustawodawcę, iż doręczenie dorosłemu domownikowi jest jednoznaczne z doręczeniem korespondencji jej adresatowi Sąd uznał, iż nie mają one znaczenia w sprawie.
Na marginesie Sąd zauważa, iż przy doręczeniu zastępczym jakim jest doręczenie dorosłemu domownikowi bez wpływu na skuteczność tego doręczenia pozostaje przyczyna nieobecności adresata.
Wobec powyższego wezwanie z dnia 11 czerwca 2008 r. doręczono dnia 16 czerwca 2008 r., (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru k. 9). Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niej upłynął z dniem 23 czerwca 2008 r.
Na marginesie Sąd zauważa, iż biegu terminu nie przerwało pismo matki skarżącej J. G., w którym zwróciła się o zmianę terminu sprawy, ponieważ jej córka wyjechała do Anglii. Matka skarżącej jak sama oświadczyła nie może być pełnomocnikiem. Wobec powyższego pisma matki skarżącej jako pochodzące od osoby niebędącej pełnomocnikiem ani stroną czy też uczestnikiem postępowania włączono do akt sprawy jako informacja o miejscu pobytu skarżącej.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.
/-/ P. Miładowski