Uzasadnienie
M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego.
Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") skarżący winien wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji – pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję, opatrzoną stosownym pouczeniem o wymaganym trybie wnoszenia skargi, doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2013 r. Oznacza to, że ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był – zgodnie z art. 111 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. – dzień 10 stycznia 2014 r.
W niniejszej sprawie skarga nosi datę sporządzenia: "14.01.2014" i została złożona niewłaściwie do organu I instancji w dniu 14 stycznia 2014 r. (k. 4 i 14 akt sądowych) – a więc już w tym momencie z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Organ I instancji przekazał skargę według właściwości do organu odwoławczego najwcześniej w dniu 17 stycznia 2014 r. (data sporządzenia pisma przewodniego – w aktach adm.), przy czym dopiero tę datę (przekazania pisma przez organ I instancji do organu właściwego) należy uznać za właściwą datę wniesienia skargi.
Wszystko to oznacza, że skarga została złożona po terminie. Jednocześnie brak wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Ze względu na to, że skarga została wniesiona po upływie zakreślonego przez ustawodawcę terminu, Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł o jej odrzuceniu. Na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę na posiedzeniu niejawnym.