Uzasadnienie
A. P. pismem z [...] marca 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pismo nazwane "zażalenie na decyzję SKO w L. ponowna skarga – ponaglenie". Powołując się na załączoną kopię postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2021 r. nr [...] skarżący wniósł o podanie sygnatury pod którą zarejestrowano postępowanie na złożone zażalenie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2021 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego, można wnieść na akt administracyjny ostateczny, który został wydany w wyniku rozpoznania wniesionego przez stronę przysługującego jej środka zaskarżenia. Zatem Sąd może rozpoznać merytorycznie skargę, która została wniesiona po wyczerpaniu toku postępowania administracyjnego, a nie bezpośrednio od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji.
W sprawie niniejszej regulacja z art. 52 § 3 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania. Skarga do sądu administracyjnego złożona bezpośrednio od orzeczenia wydanego przez organ administracyjny w pierwszej instancji jest niedopuszczalna niezależnie od tego czy strona wyczerpała, czy też nie, przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym środki zaskarżenia (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Bk 721/07).
W tym miejscu wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] września 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] lipca 2021 r. nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Prezydenta M. L. z [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zawarcie umowy najmu lokalu socjalnego położonego w L. przy ul. [...]. Mając na uwadze treść pisma adresowanego do Sądu przyjęto, że jednak skarżący wnosi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 13 lipca 2021 r. nr [...], która, co wyjaśniono powyżej, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Marginalnie zauważyć należy także, że przyjęcie, iż intencją skarżącego było wywiedzenie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanowieniem z [...] września 2021 r. nr [...] prowadziłoby także do odrzucenia skargi ze względu na wniesienie jej po upływie terminu (odpis tego postanowienia skarżący odebrał [...] października 2021 r.).
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia