Uzasadnienie
Decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] orzeczono o czasowym odebraniu M. P. 8 sztuk zwierząt oznaczonych kolczykami, których numery wymieniono w punkcie pierwszym decyzji. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności – punkt drugi decyzji. Na skutek odwołania M. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...]:
- 1. uchyliło zaskarżoną decyzję w części określonej w punkcie pierwszym – a to z powodu braku orzeczenia na jaki czas nastąpiło odebranie zwierząt i komu na ten czas zwierzęta zostały powierzone,
- 2. odebrało M. P. 8 sztuk bydła oznaczonych kolczykami o wymienionych w decyzji numerach, na czas do uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie o przestępstwo z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 106 poz. 1002 ze zm.),
- 3. zwierzęta na czas odebrania powierzyło [...],
- 4. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy w części nakładającej rygor natychmiastowej wykonalności.
Decyzja, wysłana na adres skarżącego została przez pocztę zwrócona z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie. Pismem z dnia 16 lutego 2010 r. M. P. wniósł do Sądu skargę na opisaną decyzję, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie i to za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Doręczanie adresatom pism organów administracji reguluje ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa). Zgodnie z art. 44 § 1 kpa w razie niemożności doręczenia przez pocztę pisma adresatowi w mieszkaniu lub miejscu pracy, oraz w razie niemożności doręczenia przez pocztę pisma adresatowi za pośrednictwem dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu - jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej.
Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w art. 44 § 2 kpa, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 kpa, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa).
Jak wynika z akt sprawy adresowana do skarżącego decyzja Kolegium została zwrócona przez pocztę z powodu niepodjęcia w terminie (k. 62). Przesyłka była awizowana dnia 18 września 2008 r. co oznacza, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem dnia 02 października 2008 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał z dniem 03 listopada 2008 r.
W przedmiotowej sprawie skarga została złożona do Sądu dnia 17 lutego 2010 r. a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Niczego w kwestii obliczenia terminu do wniesienia skargi nie może zmienić fakt, że skarżący zgłosił się do biura Kolegium w dniu 20 stycznia 2010 r. prosząc o wydanie decyzji (k. 64), oraz to, że tego samego dnia decyzja została skarżącemu wydana (k. 63), bowiem z mocy obowiązujących a wyżej wymienionych przepisów, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu liczy się od dnia, w którym doręczenie uważa się za dokonane, nie zaś od dnia w którym adresat faktycznie uzyskał odpis decyzji. Z tych powodów na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 P.p.s.a. skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić.
/-/ G. Radzicka ja