Postanowienie WSA w Poznaniu z 29 kwietnia 2014 r., IV SA/Po 252/14

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Rozpoznanie

w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.

Skład

sędzia WSA Anna Jarosz przewodniczący

Uzasadnienie

J. W. (zwany dalej: skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (zwanego dalej: SKO) z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2013 r. odmawiającą przyznania skarżącemu prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad żoną – M. W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej: Ppsa) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu taka sytuacją mam miejsce w niniejszej sprawie.

Należy bowiem wskazać, że postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13 (sprostowanym postanowieniem z 13 stycznia 2014 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne, czy art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.), w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W niniejszej sprawie podstawę rozstrzygnięcia stanowił właśnie przepis art. 16a ustawy o świadczeniach rodzinnych, przy czym organy obu instancji odmówiły skarżącemu przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego wyłącznie z powołaniem się na okoliczność niespełnienia przez skarżącego przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej.

Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do przekonania, że od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie zainicjowanej przytoczonym na wstępie pytaniem prawnym opatrzonym sygn. akt II SA/Po 1026/13 zależy niewątpliwie treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa, postanowił zawiesić z urzędu niniejsze postępowanie, do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w ww. sprawie.

Stosownie do dyspozycji art. 6 Ppsa Sąd informuje, że zgodnie z art. 128 § 1 Ppsa podejmie niniejsze postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.

MZ