Postanowienie WSA w Poznaniu z 26 kwietnia 2016 r., IV SA/Po 252/16

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu

Rozpoznanie

w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi D. P. na czynność Burmistrza Gminy Z. w przedmiocie zmiany danych adresowych nieruchomości postanawia odrzucić skargę.

Skład

sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] marca D. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na czynność Burmistrza Gminy Z. w przedmiocie zmiany danych adresowych nieruchomości.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie czy przed wniesieniem skargi wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia [...] kwietnia 2016 r. oświadczyła, iż nie wzywała organu do usunięcia naruszenia prawa, ponieważ zastosowała się do pouczenia organu zawartego w piśmie z dnia [...] lutego 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej jako Ppsa).

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne stosownie do art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (tegoż paragrafu) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Jak wynika z treści art. 52 § 1 Ppsa warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, to na mocy art. 52 § 3 Ppsa, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a Ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Powołany przepis wprowadza zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego.

W zawisłej sprawie warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zaskarżony akt było, po doręczeniu zawiadomienia z dnia [...] lutego 2016 r., wystąpienie przez skarżącą do organu w terminie czternastu dni z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżąca nie dopełniła wymaganej czynności.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skargę odrzucił.