Uzasadnienie
A. Z. i Z. Z. w dniu 23 lutego 2019r. (data nadania w placówce pocztowej k. 11 akt) wnieśli wspólną skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] stycznia 2019r. nr [...] oddalające zażalenie Z. Z. na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] września 2018r. nr [...] w przedmiocie wezwania Z. Z. do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.- dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone w dniu 23 stycznia 2019r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi obliczony zgodnie z art. 53 §1 P.p.s.a. upłynął z dniem 22 lutego 2019r. Oznacza to, że skarga Z. Z. nadania w placówce pocztowej w dniu 23 lutego 2019r. została złożona z naruszeniem terminu
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Odnosząc się do skargi wniesionej przez A. Z. wskazać należy, że krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że w postępowaniu zakończonym postanowieniem Wojewody z dnia [...] stycznia 2019r. nr [...] A. Z. nie brała udziału jako strona postępowania i w związku z tym zaskarżone postanowienie jak również postanowienie organu I instancji nie zostały jej doręczone. W postępowaniu w sprawie wezwania Z. Z. do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. polegającego na udostępnieniu [...] Sp. z o.o. części nieruchomości uczestniczył jako strona postępowania jedynie Z. Z.. Stwierdzić zatem, że A. Z. nie była stroną postępowania administracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewody z dnia [...] stycznia 2019r. nr [...]. Wobec tego skarga A. Z. wniesiona została przez podmiot nie mający przymiotu strony i nie posiadający legitymacji do jej wniesienia, co czyni skargę niedopuszczalną i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W tym miejscu wskazać należy, że z odpowiedzi na skargę wynika, iż A. Z. była stroną odrębnego postępowania w sprawie wezwania jej do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego nr [...] polegającego na udostępnieniu E. O. Sp. z o.o. części nieruchomości, która zakończyła się wydaniem ostatecznego postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2019r. nr [...] Powyższe nie oznacza jednak, iż A. Z. uzyskała status strony w postepowaniu zakończonym postanowieniem Wojewody z dnia [...] stycznia 2019r. nr [...], którego stroną był wyłącznie Z. Z..
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę A. Z. jako niedopuszczalną.