Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 22 września 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 272/16, w sprawie ze skargi Z. S., na decyzję opisaną w rubrum nin. postanowienia, uchylił zaskarżoną decyzję oraz przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi Skarżącego ustanowionemu w ramach prawa pomocy. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone z urzędu przez Sąd i doręczone pełnomocnikom obu stron.
W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik Skarżącego złożył w Sądzie, w trybie art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), opinię o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (k. 118-131). Sąd doręczył odpis opinii Skarżącemu, informując jednocześnie o treści art. 177 § 4 zdanie drugie p.p.s.a., że Skarżący może, w terminie 30 dni od dnia doręczenia opinii, wnieść skargę kasacyjną przy pomocy pełnomocnika z wyboru (k. 138, 139). W zakreślonym terminie Skarżący wniósł do Sądu pisma, z których wynika, że kwestionuje wyrok, wnosi skargę kasacyjną, domaga się przeprowadzenia rozprawy i wnosi o przyznanie prawa pomocy ze względu na fakt, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (k. 141-145).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ponadto, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, a także może być sporządzona przez rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.).
Z akt sprawy nie wynika, aby Skarżący należał do wymienionego wyżej, kwalifikowanego kręgu osób. Tym samym skargę kasacyjną wniesioną przez Z. S. uznać należało za niedopuszczalną, jako nie sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika.
Sąd podkreśla, że w przypadku przedstawienia przez zawodowego pełnomocnika strony, opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, ocena Sądu dotyczy wyłącznie tego, czy opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. I jedynie jeśli dojdzie do przekonania że nie, wówczas Sąd zawiadamia, w trybie art. 177 § 5 p.p.s.a., właściwy samorząd zawodowy, który wyznacza innego pełnomocnika. W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła.
Odnosząc się zaś do ponownego wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd wyjaśnia, iż podziela stanowisko wyrażone w doktrynie (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter i in., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2016, uw. 9 do art. 177), że w razie sporządzenia przez pełnomocnika strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, strona chcąc z tego środka zaskarżenia skorzystać, musi w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej ustanowić pełnomocnika z wyboru, ponieważ ustanowienie kolejnego pełnomocnika z urzędu nie jest już możliwe (art. 247 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.