Uzasadnienie
B. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Komendant Państwowej Straży Pożarnej w przedmiocie przeniesienia na inne stanowisko służbowe, w której zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji. Uzasadniając wniosek Skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji pociągnęłoby za sobą poważne trudności w przywróceniu stanu poprzedniego w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd. Przeniesienie Skarżącego do innej jednostki organizacyjnej zakłóciłoby ciągłość prowadzonych przez niego szkoleń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, rozpoznając powyższy wniosek, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie argumentów wskazanych przez skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/06).
Należy też mieć na uwadze, że samo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności cechuje fakultatywność, co oznacza, iż nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, Sąd nie jest zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia o żądanej treści.
W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 cytowanej ustawy może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja z dnia 11 stycznia 2018 r. określiła datę przeniesienia skarżącego na inne stanowisko na dzień 01 lutego 2018 r. Jak wynika z informacji uzyskanej z Komendy Miejskiej PSP w P. zaskarżona decyzja została wykonana i Skarżący pełni służbę na nowym stanowisku.
Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 cytowanej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 410/10, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 1453/14, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 24 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 1466/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl.).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.