Uzasadnienie
B. N., zastępowana przez zawodowego pełnomocnika, pismem z dnia 10 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu administracji, skargę na decyzję wskazana w rubrum postanowienia.
Pismem z dnia 30 lipca 2014 r. (k. 21-22) pełnomocnik Skarżącej cofnął skargę, wskazując na zmianę stanu prawnego, wywołaną przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2014 r. poz. 567).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a.") strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe stanowi przejaw prawa skarżącego do rozporządzania skargą również po jej wniesieniu.
W niniejszej sprawie strona skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do rozporządzania skargą. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła którakolwiek ze wskazanych wyżej ujemnych przesłanek, uniemożliwiających cofnięcie skargi.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.