Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20 października 2011r. sygn. akt IV SA/Po 287/11 po rozpoznaniu skargi R.R. i B.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, uchylił pkt 2 zaskarżonej decyzji, stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2010r. nr [...] i oddalił skargę w pozostałym zakresie. B.R. będąc pełnomocnikiem R.R. i B.P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Powyższy wniosek zawierał jednak opis sytuacji finansowej pełnomocnika a nie skarżących. Mając powyższe na uwadze, pismem z dnia 30 listopada 2011r. uznając iż intencją pełnomocnika było uzyskanie prawa pomocy na rzecz skarżących, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wezwano B.R. do złożenia odrębnych wniosków o przyznanie prawa pomocy R.R. i B.P., w których należy opisać ich sytuację majątkową i rodzinną.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie B.R. pismem z dnia 23.12.2011r. poinformowała, iż powstrzymuje się od wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 października 2011r. sygn. akt IV SA/Po 287/11.
Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stronami postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie są: skarżący R.R. i B.P. oraz organ. B.R. jest jedynie pełnomocnikiem skarżących, co wynika z treści pełnomocnictwa (k-67 akt sprawy).
Z istoty samego pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik działa w imieniu i na rachunek mocodawcy, w związku z czym może on złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy dla mocodawcy, powołując się na jego sytuację rodzinną i majątkową. W przedmiotowej sprawie B.R. pomimo wezwania nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy opisującego sytuację skarżących. Tym samym mając na uwadze treść złożonego wniosku stwierdzić należy, że pełnomocnik złożyła we własnym imieniu wniosek o przyznanie prawa pomocy, powołując się na swoją sytuację rodzinną i majątkową. W świetle art. 243 §1 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, pochodzący od osoby, która nie jest stroną postępowania administracyjnego nie może być uwzględniony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. U podstaw podjętego rozstrzygnięcia, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, nie leżała jednak ocena sytuacji osobistej i materialnej wnioskodawczyni.