Uzasadnienie
J. L. pismem z dnia 21 maja 2008 r. wniósł skargę na decyzję Prodziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu w P. (dalej jako: U.) z dnia [...] marca 2007 r. w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Prodziekan Wydziału Prawa i Administracji U. w P. skreślił J. L. z listy studentów kierunku prawo. Decyzja została doręczona Skarżącemu w dniu 19 marca 2007 r. Skarżący nie złożył odwołania od tej decyzji i tym samym w dniu 2 kwietnia 2007 r. decyzja ta stała się ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub także wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa).
W rozpatrywanej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji z dnia [...] marca 2007 r. o możliwości wniesienia odwołania od tej decyzji do Rektora Uniwersytetu, J. L. nie skorzystał z takiej możliwości. Tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia w niniejszej sprawie. Skoro więc decyzja z dnia [...] marca 2007 r. zawierała prawidłowe pouczenie o przysługujących od niej środkach odwoławczych, to przed wniesieniem skargi do Sądu, należało wnieść odwołanie od tej decyzji do organu wyższego stopnia. Jeśli na powyższą decyzję, wbrew wskazanemu wyżej pouczeniu, J. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu to winna ona zostać odrzucona. Jak bowiem wskazano powyżej, zgodnie z art. 52 § 1 ppsa, skarga na decyzję administracyjną może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 5 § 1 art. 58 ppsa. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Skoro więc Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, skarga jego podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.
Stąd postanowiono, jak w sentencji.
Na marginesie Sąd wskazuje, że wniosek Skarżącego o cofniecie skargi był bezprzedmiotowy i jako taki nie został rozpatrzony przez Sąd, bowiem skarga już od początku podlegała odrzuceniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, nr 4, poz. 207).
E. Kręcichwost-Durchowska