Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. E. Rz. i J. Rz. (dalej skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WWINB) z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] (dalej postanowienie z dnia [...] stycznia 2013 r.), utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. (dalej PINB) z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], znak [...] o odmowie wszczęcia postępowania legalizacyjnego obiektu suszarni i ogrodzenia na działkach nr [...] i [...] w S. na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.
Wraz z wniesieniem skargi połączony został wniosek o wstrzymanie rozbiórki obiektów budowlanych, będących przedmiotem skarżonego postanowienia, tj. suszarni i ogrodzenia położonego na działkach nr [...] i [...] w S. (k. 4-6 akt sądowych).
Zarządzeniem Sędziego z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 299/13, skarżący zostali wezwani o wyjaśnienie, czy w skardze skierowanej do WSA pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia WWINB z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] czy też o wstrzymanie innego aktu administracyjnego zapadłego w przedmiocie rozbiórki obiektów budowlanych, tj. suszarni i ogrodzenia położonego na działkach nr [...] i [...] w S., pod rygorem przyjęcia, że skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia WWINB z dnia [...] stycznia 2013 r. Jednocześnie skarżący zostali pouczeni na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), że wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia powinni oni wykazać, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków (k. 20 akt sądowych).
W odpowiedzi na powyższe wezwanie z dnia [...] kwietnia 2013 r. skarżący poinformowali, że w skardze z dnia [...] lutego 2013 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji PINB z dnia [...] sierpnia 2004 r., znak [...], nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego suszarni i ogrodzenia na działce nr [...] i [...] w S., uchylonej decyzją WWINB z dnia [...] października 2004 r., nr [...] w części dotyczącej podstawy prawnej i w to miejsce wskazującej nową podstawę, a w pozostałym zakresie utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję. Skarżący poinformowali, że nie wnieśli o wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia [...] stycznia 2013 r. (k. 34 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą prawną rozpoznania wskazanego złożonego przez skarżącą wniosku jest przepis art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa). Zgodnie z art. 61 § 1 ppsa, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zaskarżona decyzja jest zatem wykonalna i mimo zaskarżenia do sądu może stać się przedmiotem postępowania egzekucyjnego. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 powołanej ustawy, w myśl którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Regulacja prawna wskazanego przepisu prowadzi do wniosku, że wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania przez Sąd zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie ze zdaniem ostatnim art. 61 §3 ppsa, kompetencja sądu administracyjnego co do udzielenia ochrony tymczasowej dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sformułowanie to należy interpretować na tle art. 3 §2 ppsa, który określa przedmiot sądowej kontroli, a także regulacji art. 134 §1 ppsa i 135 ppsa wskazujących na zakres tej kontroli. Pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne.
Wobec tego przyjąć należy, że zakresem unormowania art. 61 § 3 ppsa objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12, baza orzeczeń NSA, J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010 r., str. 205).
Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, skarżący pismem z dnia [...] lutego 2013 r. wytoczyli skargę do WSA na postanowienie WWINB z dnia [...] stycznia 2013 r., utrzymujące w mocy postanowienie PINB z dnia [...] grudnia 2012 r. o odmowie wszczęcia postępowania legalizacyjnego obiektu suszarni i ogrodzenia na działkach nr [...] i [...] w S. Postępowanie to zostało wszczęte podaniem skarżących o legalizację suszarni i ogrodzenia położonego na wskazanych powyżej działkach i o wstrzymanie rozbiórki do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy.
Z kolei w decyzji WWINB z dnia [...] października 2004 r. nakazana została rozbiórka powyżej wskazanego ogrodzenia i suszarni. Kontrola sądowoadministracyjna prowadzona co do odmowy wszczęcia postępowania legalizacyjnego obiektu suszarni i ogrodzenia nie mieści się w tych samych granicach, co postępowanie zakończone wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia i suszarni. Postępowanie legalizacyjne i zapadłe w jego toku postanowienie o charakterze czysto procesowym nie stanowi jego kontynuacji. Nie jest ono prowadzone na tej samej podstawie prawnej, a tym samym jego przedmiot nie jest tożsamy z przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] października 2004 r.
Ubocznie należy w tym miejscu dodać, że skarżący w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie uzasadnili w jakikolwiek sposób wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej mimo udzielonego Im w zarządzeniu Sędziego z dnia [...] kwietnia 2013 r. wyraźnego pouczenia, wskazując tylko, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę wskazanych obiektów niweczyć będzie dochodzenie ich legalizacji. Skarżący nie wskazali w jakikolwiek sposób, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała jedna z przesłanek o których stanowi art. 61 §3 ppsa, a mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.