Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2010 r. doręczonym dnia 23 kwietnia 2010 r. dorosłemu domownikowi – babci J. A. – skarżący został wezwany do podpisania skargi, którą w jego imieniu podpisała babcia – J. A. Skarżącego pouczono, że zgodnie z przepisami art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) – jego babcia nie może występować w charakterze pełnomocnika przed sądem administracyjnym, a wezwanie zaopatrzono rygorem z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Mimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu M. S. skargi nie podpisał, natomiast jego babcia nadesłała do sprawy pismo w którym wywodzi, że może być pełnomocnikiem wnuka.
Art. 35 § 1 P.p.s.a. stanowi, że "pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne". Wyliczenie osób mogących pełnić funkcje pełnomocnika zawarte w przytoczonym przepisie, ma charakter wyczerpujący. Niewymienione w tym przepisie osoby np. wstępni strony tj. jej dziadkowie, pradziadkowie nie mogą reprezentować strony przed sądami administracyjnymi, o czym zgodnie z art. 6 P.p.s.a. pouczono stronę. Ponieważ strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a orzeczono jak w postanowieniu.