Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2012 r. G. O. i K. O. (dalej Skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. (dalej WSA) skargę na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. (dalej WWINB) z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] lutego 2012 r.) uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], znak [...] (dalej decyzja z [...] listopada 2011 r.) w części wyznaczenia terminu wykonania decyzji i określającą nowy termin jej wykonania do dnia [...] maja 2012 r. oraz utrzymującą w pozostałej części decyzję z [...] listopada 2011 r. w mocy.
Jako podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący wskazali art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa). Skarżący wyjaśnili, że na stałe zamieszkują w Luxemburgu. Wykonanie decyzji polegające na częściowym demontażu dachu wymaga fizycznego przyjazdu do Polski i przedsięwzięcia szeregu działań logistycznych, takich jak znalezienie właściwego wykonawcy, zakup materiałów budowlanych, zaprojektowanie nowego dachu. Skarżący przebywają w Polsce jeden raz w roku, w miesiącu sierpniu, co wiąże się z trybem pracy Skarżącego. Chcąc zatem wykonać decyzję z [...] lutego 2012 r. do dnia [...] maja 2012 r. Skarżący musiałby wziąć bezpłatny urlop. Skutkowałoby to zaistnieniem znacznych uciążliwości oraz powstaniem strat finansowych, których nie uwzględnia waga sprawy.
Biorąc pod uwagę, że wykonanie zaskarżonej decyzji z [...] lutego 2012 r. polegałoby na częściowej rozbiórce dachu, gdyby skarga okazała się niezasadna, Skarżący stanęliby przed koniecznością odtworzenia stanu, który istniał przed wykonaniem zaskarżonej decyzji, co wiązałoby się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Jednocześnie Skarżący powołując się na poglądy wyrażane w orzecznictwie sądowym zauważyli, że rozbiórka każdego obiektu budowlanego zawsze łączy się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, każdorazowo motywującym wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i to nawet bez bliższego uzasadnienia (k. 4-11 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 228-229 uw. 12).
Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne następstwa, które raz zaistniałe powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., s. 438 uw. 28 i przywołane tam orzecznictwo). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 227 uw. 11). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.08.2009 r., I OZ 779/09, Lex nr 552417).
To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie NSA z: 12.10.2010 r., I GZ 316/10, Lex nr 607229; 04.3.2010 r., II OZ 178/10, Lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji winny bezwzględnie zostać poparte dokumentami źródłowymi.
W rozpoznawanej sprawie Skarżący zostali zobowiązani przez organ nadzoru budowlanego do wykonania robót budowlanych polegających na przeróbce dachu budynku znajdującego się na nieruchomości położonej przy ul. P. [...] w P. (działka nr [...], arkusz [...], obręb G.) w taki sposób, aby odległość okapu od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...], nie była mniejsza niż [...] m. Przeprowadzenie wyżej określonych robót budowlanych wiązałoby się z koniecznością częściowego demontażu albo przebudowy dachu. W orzecznictwie sądowym zauważa się, że wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi może okazać się, że nie było podstaw do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed rozpoczęciem rozbiórki budynku (postanowienie NSA z 08.08.2008 r., II OZ 800/08; postanowienie WSA w Warszawie z 29.06.2010 r., I SA/Wa 795/10, baza orzeczeń NSA).
W ocenie Sądu Skarżący powołując się na konieczność poniesienia znacznych kosztów związanych z przebudową dachu w przekonujący sposób wykazali niebezpieczeństwo poniesienia znacznej szkody o charakterze finansowym, związanej z tym przedsięwzięciem. Dodatkowo Sąd wziął pod uwagę konieczność przyjazdu Skarżących z Luxemburga do Polski, co bez dodatkowych komplikacji nastąpi w sierpniu 2012 r. (k. 9 akt sądowych).
Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzekł jak w sentencji.