Uzasadnienie
Decyzją Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z 22 listopada 2006 r. nr [...] na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 11 ust. 2, art. 36 pkt 2 ppkt b ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz. U. z 2004 r., nr 64, poz. 593 ze zm., dalej: u.p.s.) odmówiono przyznania B. T. biletu kredytowanego. Wskazane orzeczenie doręczono skarżącemu w dniu 27 listopada 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 20 akt administracyjnych).
Odwołanie od powyższej decyzji B. T. złożył w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w dniu 8 stycznia 2007 r. W odwołaniu skarżący podniósł między innymi, że listem poleconym otrzymał tylko "jedną decyzję dotyczącą wniosku z 27 października 2006 r. innej decyzji w tym liście nie było".
Postanowieniem nr [...] z 12 lutego 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło wniesienie odwołania z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.). Wobec powyższego, zgodnie z art. 134 k.p.a. odwołanie pozostawiono bez rozpatrzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący wyraził swoje niezadowolenie z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podtrzymując że nie doręczono mu decyzji organu I instancji nr [...] z 22 listopada 2006 r.
Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1269, dalej: u.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, kontrola, o której mowa w art. 1 § 1 u.s.a., sprawowana jest pod względem zgodności z prawem – art. 1 § 2 u.s.a. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 20 akt administracyjnych) dwóch decyzji organu I instancji – [...] i [...], opatrzone przez skarżącego jego podpisem i datą 27 listopada 2006 r. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów ani uzasadnionych twierdzeń aby przeciwstawić je dowodowi jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru.
Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 76 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Wystawione na odpowiednim druku, opisane przez pracownika organu I instancji i ostemplowane we właściwej placówce pocztowej, potwierdzenie odbioru w świetle powołanego przepisu stanowi dokument urzędowy. Podkreślić należy, że został on sporządzony we właściwej formie oraz przez uprawnione do tego podmioty, w związku z tym brak jest podstaw do stwierdzenia, że jest on wadliwy.
Powyższe zaś odnosi taki skutek, że okoliczności stwierdzone w niniejszym dokumencie – w tym okoliczność jednoczesnego doręczenia dwóch decyzji nr [...] i [...] – korzystają z domniemania zgodności z prawdą. W tym zakresie Sąd podziela argumentację wywiedzioną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 maja 1997 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 470/96 (publ.: LEX nr 30592).
Przepis art. 76 § 3 k.p.a. nie wyłącza możliwości przeprowadzenia dowodu przeciwko treści dokumentu, przy czym z akt administracyjnych wynika, że skarżący mimo wcześniejszej możliwości zajęcia stanowiska i przedstawienia swoich argumentów, okoliczność niedoręczenia mu decyzji nr [...] podniósł dopiero w odwołaniu. Wobec tego, organ I instancji związany dewolutywnym charakterem tego środka zaskarżenia i nie znajdując podstaw do uwzględnienia co do meritum żądań skarżącego, obowiązany był postąpić zgodnie z art. 133 k.p.a. Również na etapie postępowania odwoławczego skarżący nie przedstawił żadnych twierdzeń ani dowodów zmierzających do obalenia domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą treści wynikającej z dokumentu urzędowego w postaci potwierdzenia odbioru.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji zgodnie z art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
/-/E. Kręcichwost – Durchowska /-/P. Miładowski /-/E. Makosz – Frymus mb