Uzasadnienie
Skarga M. W. na decyzję Wojewody z dnia 26 maja 2008r. Nr [...], wpłynęła do organu w dniu 1 lipca 2008r.
Działając na podstawie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Wojewoda decyzją z 21 lipca 2008r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję z 26 maja 2008r. oraz poprzedzająca ją decyzję Starosty z 11 kwietnia 2008r.
Skarżący odpowiadając na zarządzenie Sądu z dnia 9 września 2008r., pismem 6 października 2008r. (k. 14 akt sądowych), w związku z treścią decyzji Wojewody z 21 lipca 2008r. nr [...], cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a złożone przez niego oświadczenie jest dla sądu wiążące. Sąd jednak uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa, lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa, ani że spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Ponadto należy stwierdzić, że organ korzystając z uprawnienia przysługującego mu w ramach autokontroli zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnił skargę w całości, powodując ze postępowanie sądowoadministracyjne stało się w tym zakresie bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. i art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak sentencji postanowienia.
/-/ E. Makosz-Frymus