Uzasadnienie
Uzasadnienie
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekł o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u E. P.. Podstawą rozstrzygnięcia były orzeczenia lekarskie [...]Centrum Medycyny Pracy w P. Ośrodek w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy w Ł. z [...] r. nr [...] oraz wywiad epidemiologiczny.
W obu rozpoznaniach medycznych stwierdzono uczulenie na powszechnie występujące alergeny środowiska domowego, natomiast narażenia zawodowe E. P. stanowiły czynniki chemiczne w postaci amoniaku, ketonu, kwasu azotowego, solnego i cytrynowego w latach 1996 do 2004 r. gdyż pracownik zajmował stanowisko starszego laboranta w pracowni aparatury specjalnej w Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w K..
W odwołaniu od decyzji E. P. zarzuciła, że wywiad epidemiologiczny nie odnotowywał dokładnego czasu ekspozycji czynników chemicznych na jej organizm podczas prac laboratoryjnych oraz warunków pracy w laboratorium.
W wyniku rozpoznania odwołania Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję stwierdzając co następuje:
E.P. pracowała jako laborantka w pracowni aparatury specjalnej w narażeniu na czynniki chemiczne takie jak amoniak, keton, kwas azotowy, solny i cytrynowy.
Jednostki służby zdrowia upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych, tj. [...] Centrum Medycyny Pracy w P. Ośrodek w K. oraz Instytut Medycyny Pracy w Ł., na podstawie rozpoznanych klinicznie zmian chorobowych, a także w oparciu o wyniki badań dodatkowych ustaliły u odwołującej tło choroby. W testach alergologicznych oraz próbach czynnościowych układu oddechowego, wykonanych u E. P. nie potwierdzono jednak uczulenia na potencjalne alergeny jej środowiska pracy. Stwierdzono natomiast dodatnie odczyny dla alergenów występujących w środowisku domowym (roztocze kurzu domowego).W przedmiotowej sprawie mimo rozpoznania u skarżącej alergii atopowej, która jest prawdopodobną przyczyną dolegliwości pracownika uznano o braku związku przyczynowego choroby z warunkami środowiska pracy, przy czym organ odwoławczy podkreślił, że jest związany rozpoznaniem chorobowym umieszczonym w orzeczeniu jednostki upoważnionej i nie ma prawa do samodzielnej oceny dokumentacji prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu, że organ I instancji w uzasadnieniu decyzji nie powoływał się na wielkość stężeń czynników chemicznych na stanowisku pracy organ odwoławczy stwierdził, że aby wystąpiła choroba alergiczna, wystarczy sporadyczny, krótkotrwały kontakt nawet ze śladowymi ilościami czynnika uczulającego. Dlatego w orzecznictwie chorób zawodowych o podłożu alergicznym nieistotne dla rozstrzygnięcia są okres narażenia zawodowego i stężenie (lub zawartość procentowa) alergenu, natomiast decydujący jest fakt występowania w środowisku pracy czynnika uczulającego. Z tych też powodów organ II instancji nie podzielając zarzutów odwołania utrzymał w mocy decyzję I instancji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca opisując warunki pracy zarzuciła, że wyniki badań medycznych w jej ocenie są nierzetelne i nie obrazują faktycznych wyników alergii. Skarżąca podniosła, że podczas testów stwierdzono u niej uczulenie na nikiel, z którym miała kontakt, czego nie wykazano. Odwołała się również do testów alergicznych które przeprowadzała w 2000 r. i wówczas nie stwierdzono u niej alergii na alergeny występujące w środowisku domowym.
W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132 poz. 1115) schorzenie ma charakter zawodowy, jeżeli zostało umieszczone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, a w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanym dalej "narażeniem zawodowym".
Ponieważ skarżąca wskazywała dolegliwości alergiczne, w jej ocenie związane z wykonywaniem pracy laborantki pod postacią ostrej pokrzywki, nieżytu nosa i spojówek i napadowego suchego kaszlu i duszności organy medyczne upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych prowadziły badania pod kątem chorób alergicznych wymienionych w różnych pozycjach wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia RM z 30 lipca 2002 r. i to pod pozycją 12, 13, 18 ppkt 1, 25 ppkt 1.
Obie placówki medyczne upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych, a mianowicie: [...] Centrum Medycyny Pracy w P. Ośrodek w K. (orzeczenie z [...] r. nr [...] znak [...]) oraz Instytut Medycyny Pracy im. Prof. dra. Med. J. N. Kliniki Chorób Zawodowych w Ł. (orzeczenie z [...] nr [...]) uznały, że u E. P. nie rozpoznano uczulenia na alergeny jej środowiska pracy tj. chromu, środków odkażających, amoniaku, ketonu, kwasu azotowego, solnego, cytrynowego, amoniaku, natomiast stwierdzono uczulenie na powszechnie występujące alergeny środowiska domowego. Te orzeczenia lekarskie wiążą państwowego inspektora sanitarnego i organy rozstrzygające sprawę nie mają prawa do samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, prowadzącej do odmiennego rozpoznania schorzenia (vide wyrok NSA z 9 lipca 1998 r. sygn. II SA 634/98 pub. Pr. Pracy 1998/12/38).
Z tych też powodów mimo narażenia zawodowego na alergeny - z którymi skarżąca miała kontakt jako starszy laborant działu aparatury specjalnej w okresie od [...] r. do [...] r. - wymienione w wywiadzie epidemiologicznym, państwowy inspektor sanitarny odmówił uznania schorzenia skarżącej jako choroby zawodowej.
Należało uznać za nietrafne zarzuty skargi, że w dochodzeniu epidemiologicznym organy administracji nie ustaliły dokładnie warunków pracy skarżącej czy czasu ekspozycji środków chemicznych na jej organizm, gdyż schorzenia określone jako choroba zawodowa a wymienione w pkt 12, 13, 18 ppkt 1, 215 ppkt 1 w związku z oddziaływaniem preparatów chemicznych stosowanych w pracy skarżącej, u niej nie występują. Również niesłuszny jest zarzut dotyczący okresu jaki był brany pod uwagę przy ocenie "narażenia zawodowego", gdyż wywiad epidemiologiczny wyraźnie wskazuje okres od [...] r. do [...] r. Wprawdzie orzeczenia medyczne skracają ten okres do roku [...] r., należy jednak stwierdzić, że miałoby to znaczenie, gdyby odmowa stwierdzenia choroby zawodowej związana była z okresem oddziaływania substancji chemicznej. Ponieważ w sprawie w ogóle wykluczono alergię na określone składniki chemiczne, ta omyłka orzeczeń nie ma wpływu na istotę sprawy. Trudno jest również polemizować z zarzutem skarżącej iż jest uczulona na nikiel, z którym miała kontakt w pracy.
Skarżąca w toku postępowania administracyjnego była zapoznawana z materiałami sprawy. Miała również dostęp do wywiadu epidemiologicznego, gdzie wymieniono na działanie jakich składników chemicznych była narażona. Pojawienie się zarzutów dopiero w skardze o narażeniu na oddziaływanie niklu jest niewiarygodne i w świetle orzeczeń medycznych nikiel nie znajduje się jako substancja, która uczulałaby skarżącą.
O zawodowym uszkodzeniu zdrowia decyduje związek z pracą. W niniejszej sprawie wykazano, że alergia atopowa występująca u skarżącej nie na związku z pracą, bo orzeczenia medyczne wskazują u skarżącej uczulenie na powszechnie występujące alergeny środowiska domowego (roztocze kurzu domowego).
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art., 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
/-/I.Kucznerowicz /-/G.Radzicka /-/D.Rzyminiak-Owczarczak
KB/