Uzasadnienie
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr [...] z dnia 17 września 2007r. została doręczona skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w dniu 30 listopada 2007r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach SKO).
Oznacza to, że 30 dniowy termin do wniesienia skargi obliczony zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), o którym skarżąca pouczona została w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, upłynął bezskutecznie z dniem 31 grudnia 2007r.
Przedmiotową skargę datowaną na 20 grudnia 2007r. nadano w urzędzie pocztowym na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 2 stycznia 2008r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając fakt, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje, że art. 16 ustawy z 22 kwietnia 2005r. o postepowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. z 2005r., nr 86, poz. 732 ze zm., dalej: p.d.a.z.a.) nie daje podstaw do rozkładania na raty, częściowego umarzania, bądź odraczania terminów płatności nienależnie pobranego świadczenia. Jeżeli zamierzeniem skarżącej jest wystąpienie o umorzenie zwrotu nienależnego świadczenia, to powinna ona złożyć wniosek o umorzenie tych należności w trybie wskazanego art. 16 p.d.a.z.a. do Prezydenta Miasta. Niezależnie od powyższego, organ administracji winien rozważyć także, czy skarga nie zawiera w istocie także wniosku o umorzenie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Podstawę takiego umorzenia stanowić może – po uprzednim złożeniu przez skarżącą wniosku – powołany wyżej art. 16 p.d.a.z.a.
/-/ E. Makosz-Frymus