Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 21 marca 2018r. oddalił skargę F. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2017r. [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. Jak wynika z akt sądowych w/w wyrok jest prawomocny od dnia 12 maja 2018r. (vide postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z dnia 22 maja 2018r. k. 56v).
W powyższym stanie sprawy F. T. pismem z dnia [...] czerwca 2018r., ponowionym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu.
Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 - dalej P.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny w każdym stadium postępowania sądowego, aż do zakończenia sprawy prawomocnym orzeczeniem - wyrokiem lub postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie (vide: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 498).
W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 776/12 (LEX nr 1269708) wskazano, że "przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 P.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd".
Mając powyższe na uwadze, uwzględniając okoliczność, że skarga została oddalona przywołanym wyżej wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 21 marca 2018r, które jest prawomocne od dnia 12 maja 2018r., stwierdzić należy, że brak jest podstaw do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Uznając zatem, że rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 249a P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.