Uzasadnienie
Od postanowień wydawanych w ramach prawa pomocy przez referendarzy sądowych przysługuje sprzeciw (art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) Sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym.
Postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 07 października 2008 r. zostało doręczone skarżącemu wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w dniu 10 października 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 37 akt sądowych).
Oznacza to, że 7 dniowy termin do wniesienia sprzeciwu obliczony zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a., o którym skarżący poinformowany został w pouczeniu dołączonym do zaskarżonego postanowienia, upłynął z dniem 17 października 2008 r.
Przedmiotowy sprzeciw nadano w placówce pocztowej dnia 20 października 2008 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Ubocznie należy zauważyć, że sprzeciw wniesiony przez Skarżącego jest nieuzasadniony i jego złożenie związane było prawdopodobnie z niezrozumieniem uzasadnienia postanowienia z dnia 7 października 2008 r.
Art. 239 ust 1 lit a p.p.s.a. stanowi, że strona skarżąca działanie organu z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów. Z tych też powodów zbędnym było żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, skoro skarżący w sprawie o zasiłek celowy jest zwolniony od kosztów sądowych z mocy ustawy.
/-/ G. Radzicka