Uzasadnienie
Decyzją nr [...]z dnia [...]czerwca 2004 r. Burmistrz Gminy i Miasta [...]odmówił przyznania E. K. w okresie zasiłkowym 1.05.2004 – 31.08.2005 zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. Decyzja ta została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]września 2004 r., [...], a sprawa przekazana została do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z dnia [...]września 2004 r., [...], Burmistrz Gminy i Miasta ponownie odmówił przyznania Wnioskodawczyni w okresie zasiłkowym 1.05.2004 – 31.08.2005 zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego. Decyzja doręczona została dnia 5 października 2004 r.
Dnia 5 listopada 2004 r. Zainteresowana złożyła odwołanie od wskazanej wyżej decyzji. W podaniu zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem z dnia [...]stycznia 2005 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że we wniosku o przywrócenie terminu Zainteresowana nie podała ani jednej okoliczności, która wyjaśniałaby przyczyny zwłoki w skorzystaniu ze środka prawnego. Nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Pismem z dnia [...] marca 2005 r. E. K. wniosła skargę do sądu administracyjnego. W skardze przedstawiła argumentację związaną z sytuacją finansową rodziny. Wskazała, że uchybienie terminu było konsekwencją bezradności, oraz że "Przekroczenie terminu o trzy dni i 16 dni jest też z powodu oczywistego ubóstwa". Do skargi załączony został kierowany do sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od drugiej decyzji odmownej.
W odpowiedzi na skargę z dnia 11 kwietnia 2005 r. Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie bezsporne jest uchybienie przez Skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...]września 2004 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia środka prawnego, który został odmownie rozpatrzony przez organ właściwy do załatwienia odwołania.
Art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: kpa) wskazuje, że przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie, że osoba zainteresowana nie miała winy w zaistniałym uchybieniu.
Skarżąca sformułowała wprawdzie na etapie postępowania administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu, nie podała jednak żadnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przywrócenia terminu. Przywrócenie terminu jest instytucją o charakterze wyjątkowym. Ma bowiem służyć pomocą w takich wypadkach, gdy strona bez własnej winy nie mogła skorzystać z przysługujących jej uprawnień w zakreślonym terminie. W szczególności, w orzecznictwie podkreśla się, że "Strona obowiązana jest do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, zatem przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." (postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r., I SA/Gd 560/00, LEX nr 46437).
Strony postępowania administracyjnego, w którym realizowana winna być zasada informowania wyrażona w art. 9 kpa, są pouczane o trybie i terminie składania przysługujących środków prawnych. Skarżąca była prawidłowo pouczona, jednakże złożyła odwołanie po upływie ustawowego terminu. We wniosku o przywrócenie terminu nie przedstawiła żadnych okoliczności, które przemawiałyby za skorzystaniem z tej możliwości.
Należy nadto wskazać, że złożenie wraz ze skargą ponownego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania oraz przedstawiona argumentacja dotycząca bezradności nie podważa legalności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W takim stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku.
/-/Ewa Kręcichwost-Durchowska /-/Ewa Makosz-Frymus /-/Maciej Dybowski
MW