Uzasadnienie
Wójt Gminy T. decyzją z dnia [...].11.2018 r. (znak [...]) umorzył postępowanie administracyjne wszczęte z wniosku T. R. (dalej jako skarżący) w zakresie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla realizacji [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na terenie części działki o nr ewid. [...] położanej w J..
Pismem z dnia 06.12.2018 r. skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej jako SKO) decyzją z dnia 31.01.2019 r. (znak [...]) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy T. z dnia [...].11.2018 r. umarzającą postępowanie administracyjne.
Skargę na powyższa decyzję wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zarówno decyzji organu odwoławczego, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej jako k.p.a.) poprzez ich zastosowanie i wydanie decyzji utrzymującej zaskarżoną decyzję Wójta Gminy T. w mocy, podczas gdy Uchwała nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...].10.2018 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w J., w rejonie ulic [...], opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa W. z dnia [...].10.2018 r., poz. [...] przynajmniej w zakresie, w jakim wprowadza na terenach oznaczonych na rysunku planu symbolem R całkowity zakaz zabudowy, obarczona jest wadą nieważności.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 06.06.2019 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania wniesionej przez M. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi z dnia 17.05.2019 r. na uchwałę nr [...] Rady Gminy T. z dnia [...].10.2018 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w J., w rejonie ulic [...]
Postanowieniem z dnia 04.07.2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postepowanie sądowoadministracyjne.
Następnie postanowieniem z dnia 21.02.2023 r. tutejszy Sad podjął zawieszone postępowanie administracyjne.
Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 27.02.2023 r. oświadczył, że cofa skargę i wnosi o wydanie postanowienia w przedmiocie umorzenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, zwanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził wystąpienia przesłanek czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W ocenie Sądu oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa, w związku z czym uznać należy cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie.