Uzasadnienie
Dnia [...] marca 2009 r. wpłynęło do Urzędu Miejskiego w [...] pismo P. W. zawierające żądanie zwrotu nadpłaty 425 zł za wydanie 3 kart pojazdu dla samochodów: [...], [...],[...] (k. 18 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], działający z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] Zastępca Naczelnika [...] (dalej Prezydent Miasta) poinformował Wnioskodawcę, że brak jest podstaw do zwrotu opłaty za kartę pojazdu [...]. Zgodnie z art. 77 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. 108/05/908 ze zm.) dla każdego nowego pojazdu i każdego pojazdu samochodowego rejestrowanego po raz pierwszy w Polsce, wydaje się kartę pojazdu. Karta pojazdu jest wydawana za opłatą. W dniu rejestracji owego pojazdu obowiązywało rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. 137/03/1310- dalej rozporządzenie), ustalające kwotę opłaty na 500 zł. Taką też kwotę pobrano, rejestrując ów samochód, zatem brak jest podstaw do zwrotu żądanej kwoty.
Pismo, doręczone prawidłowo dnia [...] kwietnia 2009 r., zostało opatrzone pouczeniem o możliwości złożenia skargi, za pośrednictwem Prezydenta Miasta, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia doręczenia tegoż pisma (k. 20 akt administracyjnych).
W zakreślonym terminie- dnia 04 maja 2009 r.- za pośrednictwem Prezydenta Miasta, P. W. wniósł skargę do Sądu na w/w pismo - czynność z zakresu administracji publicznej Prezydenta Miasta. Skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r.- U 6/04 w którym wskazano, że przepis rozporządzenia w sprawie opłat za kartę pojazdu, ustalający opłatę w wysokości 500 zł jest niekonstytucyjny. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego czynności z zakresu administracji publicznej w całości i zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wskazał, że skarga została wniesiona bez uprzedniego wezwania organu, na piśmie, do usunięcia naruszenia prawa. Powyższy brak czyni skargę niedopuszczalną i winien skutkować odrzuceniem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie za art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/02/1270 ze zm.- dalej ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W szczególności kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż wyżej określone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ppsa).
Art. 52 § 1 ppsa ustanawia zasadę, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jedynie jeśli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
W sprawie mamy do czynienia z czynnością z zakresu administracji publicznej organu, zatem Skarżący winien - przed wywiedzeniem skargi do Sądu - wezwać Prezydenta Miasta, reprezentowanego – w tym przypadku przez Zastępcę Naczelnika [...], do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o podjęciu tej czynności. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bowiem warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi na czynności organów administracji publicznej. Dopiero wtedy można wnieść skutecznie skargę: w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 2 ppsa).
Pismem z dnia [...] maja 2009 r., prawidłowo doręczonym Skarżącemu dnia [...] maja 2009 r. (k. 13-14 akt sądowych), Sąd wezwał P. W. do wykazania w terminie 7 dni, że wezwał na piśmie Prezydenta Miasta w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedział się o wydaniu aktu z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], do usunięcia naruszenia prawa- pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie dnia [...] maja 2009 r. o północy; jednocześnie dnia [...] maja 2009 r. Skarżący uiścił 200 zł wpisu, mimo pouczenia, że w przypadku nie wykazania, że Skarżący wezwał Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa, uiszczenie wpisu jest zbędne.
Niewyczerpanie przed wniesieniem skargi do sądu drogi przewidzianej w powołanym wyżej przepisie, musi prowadzić do jej odrzucenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, jako niedopuszczalnej (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2005 s. 87 t. 75, s. 235 t. 1 s. 240 t. 12; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" W. Pr. 2006 s. 178 uw. 7c).
W rozpoznawanej sprawie przyjąć należy, że Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Tej konkluzji nie jest w stanie zmienić fakt, że Skarżący została błędnie pouczony w piśmie z dnia [...] kwietnia 2009 r. Tymczasem pouczenie, nie dość, że prawidłowe, winno być zrozumiałe dla adresata. W niniejszej sprawie winno wskazywać, że Strona, niezadowolona z aktu bądź czynności, może wezwać Prezydenta Miasta - reprezentowanego przez Zastępcę Naczelnika [...], w terminie 14 dni od dnia otrzymania niniejszego pisma lub dnia, w którym strona mogła się dowiedzieć o podjęciu czynności, na piśmie, do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ppsa). W przypadku niezadowolenia z udzielonej następnie przez organ odpowiedzi, Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Prezydenta Miasta, w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa (art. 53 § 1 i 2 w zw. z art. 52 § 3 ppsa).
Błędne pouczenie, nie może szkodzić stronie. W terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia Skarżący może złożyć Prezydentowi Miasta - reprezentowanemu przez Naczelnika [...], na podstawie art. 58 § 1 kpa, wniosek o przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa i równocześnie z tym wnioskiem wezwać Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa (art. 58 § 2 kpa) po czym postępować dalej, zależnie od okoliczności.
Wobec niewyczerpania przed wniesieniem skargi wymaganego toku instancji, należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa skargę odrzucić jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa.
/-/ M. Dybowski