Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną z upoważnienia Burmistrza [...] przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej odmówiono przyznania J. D. wnioskowanego świadczenia w formie zaliczki alimentacyjnej na syna, D. C. W uzasadnieniu wskazano, że z akt administracyjnych wynika, iż wnioskodawczyni nie spełnia ustawowych przesłanek, bowiem żyje w konkubinacie i wychowuje [drugie] dziecko z jego rodzicem. Nie można zatem uznać wnioskodawczyni za osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. nr 228, poz. 2255 ze zm., dalej jako ustawa o świadczeniach rodzinnych) do którego odsyła ustawa z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. nr 86, poz. 732 ze zm., dalej jako ustawa o zaliczce alimentacyjnej).
W odwołaniu od decyzji strona wskazała, że nie jest prawdą jakoby wychowywała dziecko z drugim rodzicem, bowiem ojciec dziecka odbywa obecnie karę pozbawienia wolności. Jest faktem, że wnioskodawczyni żyje w nieformalnym związku ale konkubent nie będąc ojcem nie ma obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka wnioskodawczyni.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Strona jest panną posiadającą syna z poprzedniego, nieformalnego związku, przy czym egzekucja zasądzonych świadczeń alimentacyjnych jest bezskuteczna. W skład 4 osobowej rodziny strony wchodzi nadto córka strony z obecnego związku oraz ojciec córki. Strona, wychowując córkę wspólnie z ojcem córki nie nabyła uprawnień do wnioskowanego świadczenia.
Na opisaną decyzję skargę wniosła J. D. Powtarzając argumenty zawarte w odwołaniu wskazała, że jest osobą samotnie wychowującą dziecko ponieważ nie wychowuje swojego syna z ojcem dziecka
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], w trybie art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję własną z dnia [...] r. nr [...], oraz uchyliło wydaną w I instancji decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zaliczki alimentacyjnej. Nadto SKO w [...] przyznało skarżącej zaliczką alimentacyjną dla syna, w kwocie 300 zł. miesięcznie, na okres od dnia [...] r. do dnia [...] r. Uznając skargę w całości SKO wskazało, że wyrokiem z dnia 23 czerwca 2008 r. sygn. akt P/18/06 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 2 pkt 5 lit. a ustawy o zaliczce alimentacyjnej w związku z art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych w zakresie, w jakim pomija prawo do zaliczki alimentacyjnej m. in. osób wychowywanych przez osoby, które wspólnie wychowują co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem, jest niezgodny z art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 54 §3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi w trybie autokontroli powoduje, iż postępowanie w sprawie staje się, co do zasady, bezprzedmiotowe. W związku z tym, iż organ uwzględnił skargę Sąd stwierdza, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega ono umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
/-/ E. Makosz-Frymus /-/ E. Kręcichwost-Durchowska /-/ I. Kucznerowicz
MZ