Uzasadnienie
Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Celnego w O. decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...], na podstawie art. 13 ust. 2a i 2b oraz art. 40b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2000 r. nr 71, poz. 838 ze zm.), w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. nr 98, poz. 602 ze zm.) i rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. nr 44, poz. 432), obciążył C.S. karą pieniężną w wysokości 6.120 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przejazd pojazdem nienormatywnym jest dozwolony tylko pod warunkiem uzyskania zezwolenia, którego strona nie okazała. Organ wskazał, że karę pieniężną nałożono na podstawie kontroli pojazdu przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2003 r., potwierdzonej zapisem protokołu nr [...].
W odwołaniu od tej decyzji C.S. zakwestionował przede wszystkim okoliczność, że nie dopuszczono pojazdu do ponownego ważenia mimo, że domagał się tego kierowca S.S. Odwołujący się podał, że kontroler celny przeprowadził "rewizję załadowania naczepy" stwierdzając, że towar był rozłożony na całej naczepie od przedniej do tylnej burty. Fakt ten kontroler celny odnotował w protokole ważenia. C.S. ponadto podał, że "w późniejszym czasie kierowca stwierdził, że zawór regulujący wysokość obciążenia naczepy był rozpięty, co spowodowało przeciążenie osi naczepy, a oś ciągnącego ciągnika była odciążona".
Zdaniem odwołującego się taka sytuacja dyskwalifikuje dokonany pomiar i jest to główny powód przeważenia osi. W związku z powyższym C.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania.
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...], na podstawie art. 13 ust. 2 pkt 3, ust. 2a i ust. 2b oraz art. 40b ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i § 4, § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażania, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w O. z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...].
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że kara pieniężna została nałożona w dniu [...] lutego 2003 r. na przejściu granicznym w O., po przeprowadzeniu pomiaru dynamicznego obciążenia osi pojazdu o numerze rejestracyjnym [...]należącego do firmy przewozowej C.S. i stwierdzeniu przekroczenia na trzeciej, czwartej i piątej osi pojazdu dopuszczalnych norm nacisku ustalonych w § 4 i § 5 ust. 4 rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażania.
Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że pomiaru nacisku osi na podłoże dokonano na wadze dynamicznej typu RPT 97 - 114, posiadającej ważne do [...] października 2004 r. świadectwo legalizacji nr [...] wydane przez Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w Z., a wagi tego typu zostały zatwierdzone decyzją Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia 28 kwietnia 1997 r. nr ZT 314/97 do wyznaczania dynamicznego obciążenia osi pojazdów. Pomiaru rozstawu osi dokonano przy pomocy przymiaru stalowego, tzw. ruletki, posiadającej świadectwo legalizacji z dnia [...] maja 2002 r. nr [...], ważne do dnia [...] czerwca 2005 r., wydane przez Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w Z. Ponadto Dyrektor Izby Celnej podał, że wykonano dodatkowe ważenie na wadze samochodowej elektronicznej typu RPT 97 - 132 posiadającej świadectwo legalizacji nr [...]wydane przez Naczelnika Obwodowego Urzędu Miar w Z. w dniu [...] stycznia 2001 r.
Uzyskany wynik wykazał, że dopuszczalne normy nacisku ustalone w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 1 kwietnia 1999 r. zostały przekroczone w przypadku trzeciej, czwartej i piątej osi i w związku z tym przewóz towaru dokonywany był pojazdem nienormatywnym, a przewoźnik nie przedstawił wymaganego prawem zezwolenia.
Stwierdzono również, że nałożenie kary pieniężnej odbyło się zgodnie z art. 40 b ust. 2 i art. 13 ust. 2b ustawy o drogach publicznych, a wysokość kary jest automatycznie obliczana przez oprogramowanie, które jest integralnym elementem systemu ważenia i przetwarzania danych. Organ II instancji przedstawił przebieg procesu ważenia oraz system zabezpieczeń zapewniający jego prawidłowy przebieg stwierdzając, że brak reakcji aparatury kontrolnej podważa zasadność kwestionowania wyniku ważenia. Ponieważ z protokołu kontroli ważenia pojazdu nr [...]nie wynika aby w chwili dokonywania pomiaru waga sygnalizowała jakiekolwiek nieprawidłowości brak było więc podstaw do zakwestionowania uzyskanych wyników, a tym samym do ponownego ważenia pojazdu.
Wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2003 r. nr [...] C.S. ponownie zarzucił, że organ celny bezpodstawnie odmówił ponownego ważenia podnosząc argumenty przytoczone w odwołaniu.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Sąd rozpoznając skargę dokonuje kontroli legalności decyzji administracyjnych, tzn. ocenia prawidłowość zastosowania przez organy administracyjne przepisów prawa materialnego i proceduralnego.
W art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) ustawodawca określił przesłanki jakie winna spełniać decyzja administracyjna. W myśl tego przepisu integralną częścią decyzji jest jej uzasadnienie. W związku z tym ocenie Sądu podlega decyzja jako całość, tj. łącznie z treścią uzasadnienia.
Uzasadnienie decyzji obejmuje uzasadnienie faktyczne i uzasadnienie prawne.
W myśl § 3 art. 107 uzasadnienie faktyczne powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów które organ uznał za uzasadnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Natomiast uzasadnienie prawne winno wskazywać podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.
Nie kwestionując rzetelności organu II instancji w sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonej decyzji, wątpliwości Sądu wzbudziła informacja, że "... wykonano dodatkowe ważenie na wadze samochodowej elektronicznej typu RPT 97-132 znak fabryczny [...], posiadającej świadectwo legalizacji wydane przez Obwodowy Urząd Miar w Z.(nr dziennika zgłoszeń [...]z dnia [...].01.2001)". W związku z tym brak w uzasadnieniu wyjaśnienia jakie znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy miało to ważenie. Na karcie 6 akt administracyjnych znajduje się dokument nazwany "Wynik ważenia na wadze właściwej". Sądowi niewiadomym jest czy jest to dowód przeprowadzenia ważenia właśnie na wadze typu RPT 97 - 132, czy też dotyczy innej czynności. Wyjaśnienie tych okoliczności jest konieczne z uwagi na to, że skarżący zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i w skardze do sądu administracyjnego jako podstawowy zarzut podnosi brak zgody organu celnego na ponowne ważenie pojazdu.
Sąd nie miał możliwości wyjaśnienia powstałych wątpliwości z uwagi na niestawiennictwo stron na terminie rozprawy w dniu [...] lutego 2006 r. Dokładne wyjaśnienie wyżej wskazanych okoliczności umożliwi Sądowi prawidłową kontrolę zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.
Na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
/-/E.Kręcichwost-Duchowska /-/E.Makosz-Frymus /-/D.Rzyminiak-Owczarczak
KB/