Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 maja 2011r. Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem z dnia 22 marca 2011r. w sprawie IV SA/Po 101/11 na podstawie art. 280 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.)
Postanowienie z uzasadnieniem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących B. R. w dniu 30 maja 2011r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej.
W dniu 30 czerwca 2011r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna pełnomocnika skarżących B. R. sporządzona przez nią osobiście.
Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przy czym § 2 wymienia podmioty, które z uwagi na zajmowane stanowisko lub stopień naukowy posiadają kwalifikację do osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej we własnym imieniu, natomiast § 3 wymienia kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić mogą doradca podatkowy lub rzecznik patentowy.
W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną między innymi wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna. Powszechnym jest w doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego oraz orzecznictwie sądowym pogląd, że taki przypadek niedopuszczalności zachodzi także wówczas, gdy skarga kasacyjna zostaje sporządzona przez stronę nie reprezentowaną przez adwokata, radcę prawnego albo podmiot wymieniony w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a., przy czym taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego o uzupełnienie braków formalnych (tak H. Knysiak- Molczyk [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 3 do art. 178 i powołane tam orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Zakamycze, 2005, teza 6 do art. 178). W przedmiotowej sprawie skarżący, pomimo pouczenia o przymusie adwokacko- radcowskim i konsekwencjach jego niezachowania, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 175 p.p.s.a.