Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 386/17

Uzasadnienie

D. P. pismem z [...] marca 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], skargę na decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu pomocy pieniężnej w formie zasiłku celowego. Wcześniej – [...] października 2016 r. – D. P. od tej samej decyzji złożył odwołanie i na jego skutek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję Prezydenta w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. Dnia [...] maja 2017 r. Prezydenta [...] wydał ponownie decyzję o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego (nr [...]).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje

Skargę należało odrzucić.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd bada, czy skarga mieści się w zakresie przedmiotowym postępowania sądowoadministracyjnego, a więc czy jest dopuszczalna. W związku z tym wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm., dalej jako K.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm., dalej jako O.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w K.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI O.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie Skarżący złożył wprawdzie skargę na decyzję administracyjną, ale decyzję organu I instancji, która nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawie niniejszej skarżący skorzystał z prawa do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji i po rozpoznaniu tego środka zaskarżenia organ II instancji wydał decyzję kasacyjną, tj. uchylił niekorzystną dla skarżącego decyzję Prezydenta. Treść złożonej do Sądu skargi w sposób jednoznaczny wskazuje, że D. P. kwestionuje zasadność decyzji organu pierwszej, nie zaś drugiej instancji. Wprawdzie skarga złożona została w terminie do zaskarżenia decyzji SKO i w jej nagłówku wskazano numer sprawy organu II instancji, ale w petitum skarżący wyraźnie wskazuje jako przedmiot zaskarżenia decyzję Prezydenta, jej datę i numer (powtarzając go także na ostatniej stronie skargi). Także dalsza treść skargi wyraża niezgodę D. P. na rozstrzygnięcie organu I instancji, w żadnym zakresie nie kwestionując rozstrzygnięcia decyzji SKO z dnia [...] stycznia 2017 r.

W opisanej sytuacji zastosowanie znajduje przepis art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (pkt 5a).

W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.