Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 marca 2018r. [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. Skarżący wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek.
Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wprowadzona w § 3 cyt. przepisu, stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu (wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności). Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w razie stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Ciężar udowodnienia lub choćby uprawdopodobnienia, że zachodzą przesłanki do zastosowania w danej sprawie ochrony tymczasowej spoczywa na stronie wnioskującej. Jej zadaniem jest zatem wykazanie i należyte uzasadnienie zaistniałych przesłanek wstrzymania.
Wniosek skarżącego nie zawiera szczegółowego uzasadnienia, nie wskazano żadnych informacji bądź argumentów odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia mogących wykazać bądź przynajmniej uprawdopodobnić, że wykonanie postanowienia zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Reasumując, nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Biorąc pod uwagę brak uzasadnienia wniosku należało odmówić wstrzymania wykonania wnioskowanego aktu.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia