Uzasadnienie
D. W. skargą z dnia 4 grudnia 2008 r. zaskarżył "rozstrzygnięcie Komendanta Powiatowego Policji w O. wyrażone w piśmie [...] z dnia 04.09.2008r. oraz podtrzymujące stanowisko w/w organu rozstrzygnięcie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu wyrażone pismem [...] z dnia 03.10.2008r. w przedmiocie odmowy prawa do nagrody jubileuszowej z tytułu osiągnięcia 25 lat służby [...]". W rzeczywistości pismo nazwane przez Skarżącego "rozstrzygnięciem Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu wyrażonym pismem [...] z dnia 03.10.2008r." było pismem podpisanym przez Naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia Komendy Wojewódzkiej w Poznaniu (k. 11 - 12 akt administracyjnych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że naczelnik wydziału kadr i szkoleń komendy wojewódzkiej Policji nie jest organem administracji publicznej, gdyż takimi organami są, jak wskazuje art. 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako: kpa) ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Naczelnik Wydziału Kadr i Szkoleń Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu, w rozpatrywanej sprawie nie działał również z upoważnienia organu
- - Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu, o jakim mowa w art. 268a kpa.
Jak wynika z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez Sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w ww. pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w ww. pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w ww. pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 1 - 3 ppsa).
W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z żadną z ww. form działalności administracji publicznej, bo pisma naczelnika wydziału kadr i szkoleń komendy wojewódzkiej Policji nie zostały wskazane w ww. zamkniętym katalogu zawartym w art. 3 § 2 ppsa. Co więcej, czynności niebędącego organem administracji naczelnika wydziału kadr i szkoleń komendy wojewódzkiej Policji nie są działalnością administracji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 3 ppsa. Tym samym pisma Naczelnika Wydziału Kadr i Szkoleń Komendy Wojewódzkiej Policji w Poznaniu nie należą więc do aktów poddanych kontroli Sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 ppsa. W sprawie nie ma również zastosowania przepis art. 3 § 3 ppsa, zgodnie z którym Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, gdyż żaden przepis ustawy z dnia 6 kwietnia1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r., nr 43, poz. 277 ze zm.) ani inne przepisy ustaw szczególnych nie przewiduje kontroli pism naczelników wydziałów komend policji przez Sądy administracyjne.
Skoro więc rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości Sądu administracyjnego to skarga D. W. w części dotyczącej tak zwanego "rozstrzygnięcia Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu wyrażonego pismem [...] z dnia 03.10.2008r." podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 zd. 1 ppsa.
Odnośnie rozstrzygnięcia Komendanta Powiatowego Policji w O. wyrażonego w piśmie [...] z dnia 04.09.2008r., będącego de facto decyzją administracyjną, należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 ppsa skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jak wskazuje art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - dalej jako: kpa), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
W związku z powyższym, w przypadku decyzji wydanej przez Komendanta Powiatowego Policji w O. wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć jako wniesienie odwołania do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu. Na dodatek, samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 ppsa. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zajął takie stanowisko w postanowieniu z dnia 9 marca 2004 r., I SA 2813/03, stwierdzając, że brak wyczerpania środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ppsa) ma miejsce również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia, przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ.
Tak więc, pomimo braku pouczenia zawartego w decyzji Komendanta Powiatowego Policji w O. wyrażonego w piśmie [...] z dnia 04.09.2008r., co oczywiste, stronie skarżącej przysługiwało prawo złożenia odwołania do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu.
Tak więc z wniesieniem skargi do Sądu Strona powinna wstrzymać się do czasu rozpoznania swojego odwołania przez organ odwoławczy. Dopiero wówczas dopełnione zostałyby warunki określone w art. 52 § 1 ppsa, a więc wyczerpanie środków zaskarżenia. Z uchybieniem tego przepisu w dniu 4 grudnia 2008 r. Strona złożyła skargę na wskazaną decyzję Komendanta Powiatowego Policji w O., chociaż, by jej skarga odniosła skutek, winna zaskarżyć decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu SKO, wydaną po rozpatrzeniu odwołania. Dopiero ta druga decyzja (Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu) byłaby decyzją ostateczną i niezaskarżalną w administracyjnym toku instancji i dopiero na tę drugą decyzję przysługiwałaby skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 - 5 § 1 art. 58 ppsa. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Skoro więc Skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, skarga także w części dotyczącej decyzji - rozstrzygnięcia Komendanta Powiatowego Policji w O. wyrażonego w piśmie [...] z dnia 04.09.2008r. podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 zd. 1 ppsa.
Stąd postanowiono, jak w sentencji.
Na marginesie Sąd wskazuje, iż skoro "rozstrzygnięcie Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu wyrażone pismem [...] z dnia 03.10.2008r." nie jest decyzją administracyjną, w sytuacji niewydawania decyzji administracyjnej przez Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu, Skarżący ma możliwość wnieść zażalenie na bezczynność organu II instancji do Komendanta Głównego Policji.
Wobec wskazanych uchybień i wynikającego stąd obowiązku odrzucenia skargi, poza zakresem niniejszej sprawy pozostaje ocena merytoryczna zaskarżonej decyzji.
/-/P. Miładowski /-/E. Kręcichwost-Durchowska /-/I. Kucznerowicz mb