Uzasadnienie
Postanowieniem dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 402/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę T. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie niedopuszczalności odwołania.
Pismem z dnia (...) r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012r., poz. 270, dalej jako Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Stosownie natomiast do treści art. 88 Ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W tym miejscu wskazać należy, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone przesłanki przywrócenia terminu zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do jego wniesienia, uprawdopodobnienie braku winy strony oraz dokonanie czynności, której uchybiono. Jednym z warunków przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest ustalenie, czy strona skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy wskazać, iż przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku, sąd jest zobligowany ustalić czy pismo to nie jest obarczone brakami formalnymi. Przede wszystkim zaś, czy zostało złożone w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stwierdzenie przekroczenia tego terminu, bądź niedopuszczalności wniosku skutkuje wydaniem postanowienia o odrzuceniu tego pisma.
W orzecznictwie wskazuje się, iż w przypadku uchybienia terminu do wniesienia skargi strona uzyskuje pewną informację o takim uchybieniu najpóźniej w dniu otrzymania postanowienia sądu odrzucającego jej skargę, bowiem w uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazywana jest ta okoliczność. Nie oznacza to jednak, że nie może takiej informacji otrzymać wcześniej w okolicznościach faktycznych konkretnej sprawy. Może się bowiem zdarzyć, że zanim zostanie doręczone postanowienie odrzucające spóźnioną skargę, strona otrzyma wcześniej inną, pewną informację, że doszło do uchybienia terminu. Po otrzymaniu informacji o uchybieniu terminu rozpoczyna swój bieg 7-dniowy termin z art. 87 § 1 Ppsa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skoro bowiem strona już wie o uchybieniu terminu, to w ciągu 7 dni od uzyskania tej wiedzy powinna podjąć działania mające na celu jego przywrócenie. Działania podjęte później są spóźnione i wniosek o przywrócenie terminu zostaje odrzucony na podstawie art. 88 Ppsa.
W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, iż przyczyna uchybienia terminu ustała wówczas, gdy strona dowiedziała się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi tj. w dniu (...) r., gdy skarżąca odebrała postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu jej skargi.
Powyższe oznacza, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu (...) r., to jest w następnym dniu po otrzymaniu postanowienia, z którego wynikało, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wniosek o przywrócenie tego terminu mógł być zatem złożony do (...) r.
Zatem skoro przedmiotowy wniosek został złożony przez stronę dopiero w dniu (...) r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 52), to wniosek ten należało uznać za spóźniony.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 88 Ppsa orzekła jak w sentencji.