Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 kwietnia 2007 r. A. G. wniósł skargę "na działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]". Wyjaśnił, iż "mimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa w postaci nie udzielenia odpowiedzi w rozumieniu KPA, tj. informacji adekwatnej i wyczerpującej w stosunku do złożonego wniosku".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, iż strona jest stałym zasiłkobiorcą Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...], a z uwagi na ogromną ilość wnoszonych przez skarżącego odwołań od decyzji tego organu oraz skarg do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, niemożliwym staje się rozpatrzenie wszystkich odwołań w terminie określonym w art. 35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Wskazano, iż powyższe uniemożliwia także sytuacja kadrowa Kolegium. Kolegium wyjaśniło, iż o każdym przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy skarżący jest informowany. Do akt administracyjnych sprawy załączono dwa postanowienia z dnia [...] i [...] 2007 r. nr [...] i [...], które wydane zostały na podstawie art. 36 §1 i art. 35 §3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Załączono także skierowane do tego organu pismo skarżącego z dnia [...] r., w którym zwrócił się o udzielenie wyczerpującej informacji z jakich przyczyn jego odwołania zostaną rozpatrzone w nowych terminach, a także, czy nowe terminy wyznaczone zostaną we wszystkich jego sprawach.
W odpowiedzi pismem z dnia [...] r. Kolegium poinformowało skarżącego o przyczynach wyznaczenia nowych terminów załatwienia sprawy, a w piśmie z dnia [...] r. dodatkowo, iż w każdej sprawie o ewentualnym przedłużeniu terminu zostanie poinformowany odrębnym postanowieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
W ocenie Sądu treść skargi oraz akt administracyjne sprawy wskazują, iż przedmiotem zaskarżenia są w tym przypadku działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] podejmowane w związku z zawisłymi przed tym organem sprawami z odwołań skarżącego A. G. od decyzji wydanych przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w [...]. Prowadząc te postępowania Kolegium wyznaczyło nowe terminu załatwienia sprawy, wydając na podstawie art. 36 §1 i art. 35 §3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.-dalej KPA) postanowienia o numerach [...] i [...]. Postanowienia takie jako niezaskarżalne, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, stąd w tym zakresie skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa).
Treść skargi oraz zawartość akt administracyjnych sprawy nie uzasadniały przy tym jej zakwalifikowanie jako skargi na bezczynność organu. Zgodnie z art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a zgodnie art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Wskazać jednakże należy, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest więc nie podejmowanie przez ten organ w prawem przepisanych terminach aktów lub czynności w rozpatrzeniu indywidualnej sprawy administracyjnej z zakresu administracji publicznej. W sprawach, w których wydane zostały wskazane postanowienia o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie tylko nie pozostawało w bezczynności, ale z informacji przekazanej w odpowiedzi na skargę wynika, iż wydało stosowne decyzje (k. 3 akt sądowych). Z powyższego wynika, że w badanym przypadku także skarga na bezczynność nie mogłaby zostać uwzględniona.
W tych okolicznościach postanowiono, jak w sentencji.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ M. Dybowski