Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta G. uchylił w całości decyzję nr [...] z dnia [...].05.2006 r. dotyczącą przyznania zaliczki alimentacyjnej na dzieci A.R.: M., J. i K. D. W uzasadnieniu Organ podniósł, że 23 marca 2007 r. wznowiono postępowanie w sprawie przyznania zaliczki alimentacyjnej, gdyż Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej powziął wiadomość, iż strona wychowuje wspólnie córkę A. R. i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z jej ojcem W. R. od miesiąca maja 2006 r. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 17a ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732), zaliczka alimentacyjna nie należy się, gdy osoba wychowuje wspólnie, co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem.
Od powyższej decyzji odwołała się A. R. podając, iż nie wnosi o świadczenia dla samotnej matki, ale o świadczenia na dzieci. Do 11 sierpnia 2007 r. W.R. nie mieszkał z nią i nie prowadzili wspólnego gospodarstwa domowego. Ponadto nie rozumie dlaczego fakt, iż zamieszkuje z ojcem jednego z Jej dzieci miałby pozbawić pozostałe dzieci (nie będące dziećmi W. R.) zaliczki alimentacyjnej.
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie organu I instancji. Organ uznał, że brak było podstaw do wznowienia 23.03.2007 r. postępowania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G., bowiem nie zachodziła żadna z przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 145 § 1 Kpa.
A. R. na powyższą decyzję wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżąca zgodziła się z uchyleniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżonej decyzji w całości, zakwestionowała jednak umorzenie postępowania organu I instancji. Jednocześnie Skarżąca wniosła o zasądzenie i nakazanie zapłaty zaliczek alimentacyjnych na rzecz dzieci od 1 kwietnia 2007 r. do września 2008 r. w kwocie [...] zł wraz z ustawowymi odsetkami. Wymieniona kwota stanowi różnicę zasądzonych alimentów i uzyskanych kwot od dłużnika – D. D. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy.
Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest wziąć z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, w tym także te niepodnoszone w skardze.
Na wstępie Sąd pragnie podkreślić, iż decyzja będąca przedmiotem skargi jest dla Skarżącej korzystna. Sąd nie znalazł podstaw do podważenia ustaleń i argumentów zawartych w uzasadnieniu decyzji Organu II instancji, dlatego w pełni je podzielił. Przeprowadzając ocenę zgodności z prawem podjętego w sprawie rozstrzygnięcia należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani też przepisów prawa procesowego w taki sposób, który mógłby mieć istotny wpływ na jej wynik.
Nie budzi zastrzeżeń Skarżącej jak i Sądu decyzja SKO uchylająca decyzję MOPS w G. z dnia [...] czerwca 2008 r.
To, co wzbudza wątpliwości Skarżącej, to kwestia umorzenia postępowania organu I instancji.
Zgodnie z dyspozycją art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której: uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji.
Organ I instancji wznawiając 23.03.2007 r. postępowanie skutkujące wydaniem decyzji uchylającej przyznanie zaliczki alimentacyjnej na troje dzieci Skarżącej (M., J. i K. D.), oparł się na przesłance ujawnienia istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów nieznanych organowi wcześniej. Kierownik MOPS w G. powołał się na fakt wychowywania przez A. R. córki A. razem z jej ojcem W. R. od miesiąca maja 2006 r.
Jednakże, jak słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w dacie wydania uchylonej decyzji Organu I instancji, tj. 17 maja 2006 r. A. R. nie mogła wychowywać się u rodziców, gdyż urodziła się 31 maja 2006 r. Brak było zatem podstaw do wznowienia postępowania.
Organ odwoławczy umarza postępowanie, co do istoty tylko wówczas, gdy w wyniku rozpoznania odwołania uchylił decyzję I instancji i stwierdził, że postępowanie przed tym organem jest bezprzedmiotowe. Przesłanka bezprzedmiotowości wystąpi, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do rozpoznania jej w drodze postępowania administracyjnego. Umorzenie postępowania I instancji to ostateczne zamknięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego. Należy wyraźnie zaakcentować, iż w niniejszej sprawie chodzi wyłącznie o umorzenie postępowania wznowieniowego, w wyniku którego uchylono decyzję negatywną dla Skarżącej. Ostała się natomiast decyzja pozytywna, tj. decyzja nr [...] z dnia 17.05.2006 r. dotyczącą przyznania zaliczki alimentacyjnej na dzieci A. R.: M., J. i K. D. na wskazany w niej okres. Stąd stwierdzenie zawarte na początku niniejszego uzasadnienia, że zaskarżona decyzja jest dla Skarżącej korzystna.
Końcowo Sąd sygnalizuje Skarżącej, iż nie może zasądzić i nakazać zapłaty zaległych zaliczek alimentacyjnych na rzecz dzieci Skarżącej od ich ojca- D. D., albowiem jak wywiedziono na wstępie, rolą Sądu jest badanie zgodności z prawem decyzji administracyjnych, w tym przypadku decyzji będącej przedmiotem skargi.
Kierując się powyższymi rozważaniami Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zarzuty omawianej skargi za bezzasadne i tym samym stwierdził niemożność jej uwzględnienia.
W takiej ocenie stanu sprawy Sąd, zgodnie z dyspozycją zawartą w przepisie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę
/-/ B. Popowska /-/ I. Kucznerowicz /-/ P. Miładowski