Uzasadnienie
T. M. w dniu [...] r. wniósł skargę od wydanej w pierwszej instancji przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzji z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą przyznania mu świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej.
W myśl art.52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługują one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Doręczając T. M. wyżej wymienionej decyzję z dnia [...] r. organ pouczył skarżącego, że może w terminie 14 dni zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (art.127 § 3 kpa).
Mimo prawidłowego pouczenia T.M., poza wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ, wniósł również skargę na decyzję wydaną w I instancji.
Po rozpoznaniu wniosku T. M. Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. nr [...]. Dopiero od tej decyzji T. M. przysługiwało prawo wniesienia skargi do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Zatem skarga wniesiona na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydaną w I instancji, na podstawie art.58 § 1 pkt 6 w związku z art.52 § 1i 2 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
/-/ E.Makosz-Frymus jfs