Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 20 stycznia 2006 r., sygn. akt IV SA/Po 42/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Maciej Dybowski przewodniczący
Rozpoznanie
dnia 20 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Starosty P. z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości postanawia odrzucić skargę. /-/M. Dybowski

Uzasadnienie

Na mocy orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w P. z dnia [...] kwietnia 2002 r. C. S. zaliczony został do lekkiego stopnia niepełnosprawności. W dniu 6 maja 2002 r. orzeczenie to zostało przesłane do Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego. Z uwagi na brak przepisów wykonawczych regulujących tryb kierowania osób niepełnosprawnych na badania lekarskie Starosta P. zawiesił postępowanie w przedmiocie zawiadomień o posiadaniu przez osoby niepełnosprawne prawa jazdy.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. [...], na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. 98/2000/1071 ze zm.; dalej: kpa) Starosta P. przekazał według właściwości zawiadomienie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności do Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta w T., z pouczeniem o prawie wniesienia w terminie 7 dni zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zażalenie nie zostało wniesione.

Pismem z dnia 12 listopada 2005 r. C. S. wniósł skargę do sądu administracyjnego, wskazując, że przekazanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności do toruńskiego Wydziału Komunikacji było sprzeczne z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153/2002/1270 ze zm.; dalej: upsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w sprawie (chyba, że skargę wnosi prokurator bądź Rzecznik Praw Obywatelskich). Jednym ze środków zaskarżenia jest – wskazane również w art. 52 § 2 upsa - zażalenie.

Zgodnie z art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. O prawie wniesienia zażalenia Skarżący został poinformowany w pouczeniu i z możliwości tej nie skorzystał.

Uznać trzeba, że niewyczerpanie przez skarżącego obligatoryjnego w tym wypadku trybu weryfikacji administracyjnej, determinuje stwierdzenie niedopuszczalności skargi, co w myśl art. 58 § 1 pkt 6 upsa skutkuje jej odrzuceniem. Odrzucenie skargi, zgodnie z art. 58 § 3 upsa, może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

W takim stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w sentencji.

/-/M.Dybowski

MB

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.