Uzasadnienie
Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] w P. na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 127 poz. 721) oraz art. 59 § 2 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 zwanej dalej jako "K.p.a.") i § 19 ust. 3 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. Nr 139 poz. 1328) odmówił L.S. (dalej zwany również jako "Skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. z dnia [...] października 2014 r. nr [...].
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że orzeczenie z dnia [...] października 2014 r. zostało doręczone Skarżącemu w dniu [...] października 2014 r., natomiast odwołanie zostało wniesione w dniu [...] kwietnia 2015 r. Organ wyjaśnił też, że odwołanie złożone przez Skarżącego potraktował również jako wniosek o przywrócenie terminu. Wniosek ten nie zawierał jednak elementu stanowiącego warunek konieczny do przywrócenia terminu - Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. Z tego też powodu organ uznał, iż należy odmówić przywrócenia terminu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu L.S. wyjaśnił, że uchybienie terminu do wniesienia dowołania spowodowane było złym stanem zdrowia i związanymi z nim wizytami u lekarza.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że w myśl art. 66 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w sprawach nieunormowanych przepisami tej regulacji stosuje się m.in. Kodeks postępowania administracyjnego. Chodzi tu o niektóre postanowienia procesowe i incydentalne, których nie reguluje ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w tym postanowienie w przedmiocie przywrócenia bądź odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, które to wydawane jest na podstawie § 19 ust. 3 pkt 2 lit. b) powołanego powyżej rozporządzenia z dnia 15 lipca 2003 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., sygn. akt OPS 12/99, z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OPS 8/00 dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponadto wyjaśnienia wymaga, że na podstawie regulacji zawartej w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej jako "P.p.s.a.") niniejsza skarga została rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
Przechodząc natomiast do wyjaśnienia motywów wydanego rozstrzygnięcia wyjaśnić należy, że w myśl § 16 ust. 1 powołanego powyżej rozporządzenia z dnia 15 lipca 2003 r. osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie.
Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 K.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).
Jako przesłankę odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie organ uznał brak uprawdopodobnienia przez Skarżącego, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jak słusznie wskazał organ w treści uzasadnienia postanowienia, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu stanowi niezbędny element wniosku o przywrócenie terminu. Zauważyć jednakże należy, że dokonanie merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie uchybionego terminu może być dokonywane tylko w sytuacji, gdy wniosek ten spełnia przewidziane prawem wymogi formalne.
W ocenie Sądu całkowite pominięcie we wniosku okoliczności braku winy w uchybieniu terminu stanowi brak formalny wniosku, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 64 § 2 K.p.a. Pamiętać przecież należy, że podstawą przywrócenia uchybionego terminu, jest ocena organu, iż wnoszący podanie uchybił terminowi bez własnej winy. W sytuacji gdy wnoszący o przywrócenie uchybionego terminu okoliczności takiej w ogóle nie wskaże, nie jest możliwe rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu.
Tym samym skoro w okolicznościach niniejszej sprawy Skarżący nie wykazał okoliczności braku winy w uchybieniu terminu, to rozstrzygnięcie organu o odmowie przywrócenia terminu było przedwczesne. Rzeczą organu było bowiem w pierwszej kolejności wezwać Skarżącego w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia braków formalnych wniosku. W sytuacji, w której organ ciążącego na nim obowiązku nie wykonał, uznać należało, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z powyżej wskazanych powodów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c. orzekł jak w sentencji wyroku.