Uzasadnienie
Prezydent Miasta P., decyzją [...] listopada 2020 roku (nr [...]), po rozpoznaniu wniosku W. R. i J. R., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na działce nr [...] cz., ark [...], obręb S. położonej w P. przy ul. [...].
Odnośnie warunków dotyczących infrastruktury technicznej i komunikacji w decyzji ustalono, że obsługa komunikacyjna inwestycji (budowa drugiego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego) może odbywać się: bezpośrednio - istniejącym zjazdem z ul. [...] (droga publiczna) usytuowanym przy granicy z działką nr [...], ark. [...], obręb S. lub pośrednio - istniejącym zjazdem z ul. [...] (droga publiczna) poprzez stanowiące współwłasność inwestora działki nr [...] i nr [...] ark. [...], obręb S. - droga wewnętrzna nie będąca w administracji Zarządu Dróg Miejskich, za zgodą właściciela/zarządcy lub na podstawie ustanowionej służebności przejazdu/przechodu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu sprawy na skutek odwołania K. K., J. W., J. K. i R. K., decyzją z dnia [...] stycznia 2021 roku (nr [...]), utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że inwestycja jest położona w obszarze nie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Obszar analizowany został wyznaczony w wielkości [...] (trzykrotność szerokości granicy frontowej) i obejmuje działki, które przecina granica obszaru analizowanego. Wykaz nieruchomości objętych analizą włączono do części tekstowej analizy. Rozszerzenie obszaru analizowanego nie wniosłoby do sprawy nowych ustaleń. W obszarze analizowanym znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna wolnostojąca, którą uzupełniają budynki gospodarcze i garażowe. Planowana inwestycja kontynuuje funkcje zabudowy, a także parametry zabudowy występujące w badanym obszarze.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniach organ wskazał, że uczestnikiem postępowania o uzgodnienie inwestycji jest sam inwestor, co wynika z treści przepisu art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zażalenie na postanowienie organu uzgadniającego przysługuje tylko inwestorowi. Dopuszczenie odwołujących się do kwestionowania stanowiska zarządcy dróg stanowiłoby naruszenie przepisów prawa.
W ocenie SKO chybiony jest zarzut naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na etapie ustalania warunków zabudowy okolicznością istotną jest dostęp planowanej inwestycji do drogi publicznej. Usytuowanie wjazdu oraz warunki techniczne ustalane są na etapie późniejszym realizacji inwestycji, w toku postępowania prowadzonego przez organy nadzoru architektoniczno-budowlanego. Organ zaznaczył przy tym, że odwołujący się nie przedstawili żadnych dowodów na okoliczność pogorszenia warunków zamieszkania, czy utrudnienia w poruszaniu się po drodze wewnętrznej, która stanowi współwłasność inwestora.
Na etapie postępowania odwoławczego inwestor złożył do akt sprawy odpis decyzji z dnia [...] października 2020 roku (nr [...]) dotyczącej podziału nieruchomości położonej w P., obręb S., ark. [...] działka [...], zapisanej w [...] nr [...] stanowiącej własność W. R. - właściciela obu lokali mieszkalnych. Z opisanej nieruchomości wydzielone zostały działki gruntu oznaczone numerami [...] i [...]. Podział został zatwierdzony pod warunkiem, że przy zbyciu działki nie posiadającej bezpośredniego dostępu do drogi publicznej, dostęp ten zostanie ustanowiony zgodnie z zasadami określonymi w przepisie art. 99 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
K. K. oraz J. W., reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, skorzystali z prawa skargi do sądu administracyjnego.
Skarżący zażądali uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do uchylenia decyzji organu I instancji w części obejmującej pkt IV.1 podpunkt 1.1., dotyczącej wjazdu za pośrednictwem działek nr [...] i nr [...] (droga wewnętrzna) i w tym zakresie orzeczenia, co do istoty sprawy w ten sposób, że obsługa komunikacyjna działki, na której planowana jest budowa drugiego budynku mieszkalnego, odbywać się będzie jedynie istniejącym zjazdem z ul. [...] usytuowanym przy granicy z działką [...], ark. [...], obręb S..
Kwestionowanej decyzji zarzucono:
- 1) obrazę art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że jedynym uczestnikiem postępowania o wydanie warunków zabudowy jest sam inwestor, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 10 § 1 w związku z art. 81 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż skarżący zostali pozbawieni prawa czynnego udziału w postępowaniu prowadzonym pod sygnaturą [...],
- 2) naruszenie art. 10 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji wydanej w sytuacji uniemożliwienia skarżącym udziału w postępowaniu o wydanie decyzji o warunkach zabudowy,
- 3) obrazę § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 61 ust. 1 pkt 5, art. 55 oraz art. 64 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 6 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez wykładnię wskazanych przepisów prowadzącą do uznania, że organ wydający decyzję dotycząca warunków zabudowy nie musi brać pod uwagę przepisów szczególnych dotyczących procesu budowlanego,
- 4) obrazę art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak uznania dla stanowiska ujawnionego w pierwotnym stanowisku ZDM z dnia [...] czerwca 2020 roku, że budowa kolejnego domu, do którego dojazd będzie prowadzić wyłącznie drogą wewnętrzną spowoduje wzrost ruchu kołowego i niedogodności dla mieszkańców nieruchomości sąsiednich.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Skarżący (pismo pełnomocnika z dnia [...] lipca 2021 roku) wnieśli o przeprowadzenie dowodu z oględzin nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną na okoliczność, że szerokość tej drogi z uwagi na posadowiony na niej hydrant przeciwpożarowy wynosi mniej niż [...] w związku z czym nie może ona stanowić drogi dojazdowej, bo nie spełnia wymogu określonego § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Uczestnik postępowania R. K. (pismo z dnia [...] lipca 2021 roku) również wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie oględzin nieruchomości stanowiącej drogę wewnętrzną wskazując, że przeprowadzenie dojazdu do pola inwestycyjnego spowoduje konieczność wycięcia krzewów i drzew.
W. R. oraz J. R., pismem z dnia [...] sierpnia 2021 roku, odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze i pismach procesowych podnieśli, że hydrant przeciwpożarowy zostanie przeniesiony na ich koszt i po uzgodnieniu z gestorem instalacji. Wnioskodawcy przyznali, że faktyczna szerokość drogi wewnętrznej aktualnie wynosi [...]. Zaznaczyli jednak, że taka jej szerokość wynika z naruszenia zasad zwykłego zarządu nieruchomością wspólną przez R. K., który dokonał nasadzeń, pobudował murowane słupki oraz umiejscowił skrzynkę prądową w granicy działki drogowej zamiast w granicy własnej działki. Skarżący zaznaczyli, że wystąpili o zaniechanie naruszeń i przywrócenie stanu zgodnego z prawem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020, poz. 1842 ze zm.). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, jeżeli uzna, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w takich sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021, poz. 137).
Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 § 1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Skarga okazała się nieuzasadniona.
Analiza akt sprawy ujawnia, że W. i J. R. pismem z dnia [...] marca 2020 roku wystąpili do Prezydenta Miasta P. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na nieruchomości o pow. [...] położonej w P., obręb S., ark. [...] działka [...], zapisanej w KW nr [...] stanowiącej własność W. R.. Nieruchomość aktualnie zabudowana jest budynkiem mieszkalnym dwukondygnacyjnym o powierzchni zabudowy [...] oraz budynkiem garażowym z kuchnią o łącznej pow. [...]. Działka nr [...] stanowi nieruchomości o pow. [...] zapisaną w KW nr [...], która ma zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez zorganizowane dwa wjazdy bezpośrednio z drogi publicznej ul. [...]. Nieruchomość ma także dostęp do drogi publicznej ul. [...] za pośrednictwem drogi wewnętrznej urządzonej na stanowiących współwłasność inwestora działkach nr [...] i nr [...] ark. [...], obręb S..
Wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy objęta została niezabudowana tylna część nieruchomości o pow. [...] przedstawiona na załączniku graficznym do wniosku. Inwestor wskazał, że obsługa komunikacyjna inwestycji w zakresie dostępu do drogi publicznej realizowana będzie poprzez drogę wewnętrzną.
Opisane powyżej okoliczności Sąd przyjął, jako własne ustalenia faktyczne w kontrolowanej sprawie, gdyż znajdują one potwierdzenie w dokumentach włączonych do akt administracyjnych, a także w licznych pismach stron składanych w toku postępowania administracyjnego i sądowoadministracyjnego. Bezsporne pomiędzy stronami pozostaje także i to, że faktyczne zagospodarowanie działek nr [...] i nr [...] ark. [...], obręb S. powoduje, że urządzony na nich ciąg komunikacyjny (droga wewnętrzna) aktualnie nie posiada szerokości 5m.
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia kontrolowanej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2020, poz. 293 ze zm. - dalej w skrócie "u.p.z.p.").
Sporne warunki zabudowy zostały ustalone z poszanowaniem treści art. 52 w związku z art. 64 oraz art. 59 ust. 1 u.p.z.p. Organ działał na wniosek inwestora, a zmiana zagospodarowania dotyczyła budowy obiektu budowlanego na terenie, dla którego nie uchwalono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 54 w związku z art. 64 u.p.z.p. kwestionowana decyzja rozstrzyga, co do: rodzaju inwestycji, warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich, a także ustala linie rozgraniczające teren inwestycji, a w zakresie innych warunków rozstrzyga kwestie dotyczące kolizji z inwestycji z istniejącą infrastrukturą, ochrony gruntów rolnych oraz zachowania sprawności urządzeń melioracyjnych.
Wydanie decyzji poprzedzało postępowanie wyjaśniające odnośnie przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p., które zostało przeprowadzone z zachowaniem warunków określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588).
Decyzja organu pierwszej instancji posiada wymagane załączniki oraz wydana została po zasięgnięciu opinii Zarządu Dróg Miejskich, Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego oraz po uzgodnieniu z Państwowy Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie. Wnioskodawcy przedłożyli zapewnienia (opinie), że istniejące uzbrojenie terenu w zakresie przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej i energetycznej jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Obszar analizowany organ wyznaczył na kopii mapy zasadniczej w skali 1:500. Sposób wyznaczenia obszaru analizowanego w sprawie nie budzi zastrzeżeń. Wyniki analizy oraz parametry ustalone dla planowanej inwestycji pozostają bezsporne.
Nieuzasadniony jest zarzut pozbawienia skarżących czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.
Uzgodnienia warunków inwestycji objętej wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dokonuję się w szczególności z właściwym zarządcą drogi w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (art. 53 ust. 4 pkt 9 u.p.z.p.). Natomiast zgodnie z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. uzgodnień, o których mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p., dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi.
Organ zgodnie z prawem uznały, że w okolicznościach kontrolowanej sprawy nie zachodziły warunki do przeprowadzeni uzgodnienia na zasadach przewidzianych w art. 106 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256 z późn. zm.; dalej w skrócie K.p.a.).
Warunkiem dokonania uzgodnienia w trybie art.,106 § 1 K.p.a. jest bowiem to, aby wydanie decyzji zależało od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie).
Na gruncie kontrolowanej organem właściwym do załatwienia sprawy w sprawie ustalenia warunku zabudowy dla wnioskowanej inwestycji jest Prezydent Miasta P. (Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P.).
Kwestie dotyczące sprawy opinii/uzgodnienia w zakresie obszarów przyległych do pasa drogowego ul. [...] realizuje Zarząd Dróg Miejskich w P., który wykonuje zadania zarządcy drogi - Prezydenta Miasta P..
W konsekwencji stanowisko wyrażone w piśmie Zarządu Dróg Miejskich nie ma charakteru czynności konwencjonalnej określonej regulacją prawną art. 106 § 5 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Wskazany przepis dotyczy bowiem sytuacji, w której przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ niż ten właściwy do wydania decyzji.
Powyższe nie skutkuje jednak możliwością pominięcia przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy kwestii oceny planowanego zamierzenia z przepisami określającymi warunki lokalizacji inwestycji na obszarach przyległych do pasa drogowego. W takiej sytuacji ocena zamierzenia inwestycyjnego nie będzie przedmiotem odrębnego postępowania uzgodnieniowego. Ocena zmiany zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego dokonana zostanie w postępowaniu głównym przez organ załatwiający sprawę dotyczącą ustalenia warunków zabudowy. Skarżone organy prawidłowo uznały, że stanowisko zawarte w pismach Zarządu Dróg Miejskich stanowiło materiał dowodowym w rozstrzyganej sprawie. Aktualne pozostaje natomiast to, że opinii/uzgodnień w zakresie działania Zarządu Dróg Miejskich należało dokonać z inwestorem (art. 53 ust. 5 u.p.z.p.).
Skarżąca przystąpiła do postępowania pismem z dnia [...] czerwca 2020 roku powołując się na okoliczność, że jest współwłaścicielką nieruchomości pod adresem ul. [...] (działka nr [...]) oraz posiada udział w działce nr [...], które przylegają do nieruchomości objętej wnioskiem. Do akt sprawy został złożony odpis wniosku w sprawie aktualizacji danych podmiotowych objętych ewidencją gruntów i budynków opatrzony datą [...] czerwca 2020 roku.
Pierwsza (negatywna) opinia Zarządu Dróg Miejskich w P. dotycząca wykorzystania drogi wewnętrznej do obsługi inwestycji pochodzi z dnia [...] czerwca 2020 roku. Druga (pozytywna) opinia Zarządu Dróg Miejskich opatrzona jest datą [...] sierpnia 2020 roku i przewiduje możliwości obsługi komunikacyjnej inwestycji bezpośrednio z drogi publicznej ul. [...] lub za pośrednictwem drogi wewnętrznej.
Projekt decyzji opatrzony jest datą [...] września 2020 roku. Pismem z dnia [...] października 2020 roku strony, w tym K. K. W., zostały zawiadomione o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie. Pismem z dnia [...] października 2020 roku skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie akt.
W dniu [...] października 2020 roku K. K. wraz z J. W. złożyli pisemne stanowisko w sprawie wniosku W. i J. R. o ustalenie warunków zabudowy. Do pisma załączony został odpis wniosku J. W. w sprawie aktualizacji danych podmiotowych objętych ewidencją gruntów i budynków opatrzony datą [...] października 2020 roku.
W dniu [...] listopada 2020 roku Prezydent Miasta P. wydał decyzję nr [...] sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na działce nr [...] cz., ark [...], obręb S. położonej w P. przy ul. [...].
Przytoczone powyżej okoliczności kontrolowanej sprawy jednoznacznie wskazują na niezasadność zarzutów dotyczących pozbawienia skarżących udziału w postępowaniu, w tym niezasadność zarzutów przyjęcia ustaleń faktyczny bez poszanowania prawa do wypowiedzenia się, co do przeprowadzonych dowodów.
Nieuzasadniony jest zarzut obrazy przepisów prawa materialnego art. 61 ust. 1 pkt 5 w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Skarżący trafnie zauważają, że § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm.) jest przepisem, który finalnie także rozstrzyga o dopuszczalności realizacji planowanego zamierzenia inwestycyjnego.
Jednak w skardze pominięto, że powołany powyżej akt prawny został wydany na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy - Prawo budowlane oraz zgodnie z treścią § 1 tego Rozporządzenia ustala ono warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek przeznaczonych pod zabudowę, zapewniające spełnienie wymagań art. 5 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane.
Przepis art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. stanowiący, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe w przypadku, gdy decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi, nie można odczytywać w sposób, który prowadzi do naruszenia przepisów prawnych aktualnych dla decyzji rozumianej jako prawna forma działania organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 19 K.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania (art. 20 K.p.a.).
Organ wydający decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie może wkraczać w kompetencje organów administracji architektoniczno-budowlanej i w sposób władczy orzekać o kwestiach, które mogą stać się przedmiotem rozważań dopiero na dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Z tego względu ochrona interesów osób trzecich na etapie określenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie może być zapewniona całościowo i przyjmować działań właściwych ochronie interesów osób trzecich na etapie pozwolenia na budowę (wyrok WSA w Poznaniu z 27.02.2019 r., IV SA/Po 1135/18, LEX nr 2645572).
Ustalenie, że obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji może być realizowana również drogą wewnętrzną nie narusza art. 6 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p. skoro każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli - art. 206 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 z późn. zm.).
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), skarga podlegała oddaleniu.