Uzasadnienie
Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] we W. w dniu [...].02.2008r. wydał decyzję nr [...], w której działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14.06.196 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) oraz art. 104 ust. 1, art. 95 pkt 1 i art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11.09.2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2003 r., Nr 179, poz. 1750 ze zm.) nie przyznał M.W. prawa do wypłaty przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wypłacanego co miesiąc, świadczenia pieniężnego w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Jako podstawę faktyczną wydanego rozstrzygnięcia przyjęto rozkazy nr [...] z dnia [...].10.2004r. i nr [...] z dnia [...].11.2004r. wydane przez Dowódcę Sił Powietrznych, zgodnie z którymi ppor M.W. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej.
Okres służby woskowej wnioskodawcy określono na podstawie świadectwa służby od 17.08.1998r. do 30.11.2004r. W uzasadnieniu organ wydający decyzję, powołując się na treść art. 95 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wskazał że żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, przysługuje przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wypłacane co miesiąc świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne w ostatnim dniu pełnienia służby. Świadczenie powyższe przysługuje żołnierzowi, który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową przez okres co najmniej piętnastu lat. Zdaniem Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] M.W. nie spełnił tego warunku ponieważ jego nieprzerwana zawodowa służba wojskowa na dzień zwolnienia ze służby wynosiła 6 lat, 3 miesiące i 12 dni. W uzasadnieniu wskazano również na okoliczność, iż zgodnie z orzeczeniem nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. zatwierdzonym w dniu [...].07.2004r. przez Rejonową Komisję Lekarską we W., schorzenia wnioskodawcy nie pozostają w związku ze służbą wojskową.
Organ orzekający w sprawie stwierdził tym samym, że wnioskodawcy nie może być również przyznane prawo do wypłaty wspomnianego wyżej świadczenia pieniężnego na zasadzie przewidzianej w art. 96 ust 2 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, gdyż świadczenie to przysługuje żołnierzowi, kiedy orzeczono wobec niego przez wojskową komisję lekarską niezdolność do pełnienia służby wojskowej w razie, gdy utrata tej zdolności została spowodowana "wypadkiem pozostającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby.
M.W. kwestionując powyższe rozstrzygnięcie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] we W. w odwołaniu wskazał na fakt wydania przez Ministra Obrony Narodowej decyzji Nr [...] z dnia [...] odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionego rozkazu Nr [...] z uwagi na istotne błędy formalne dotyczące wydania rozkazu, które sprawiają, że rozkaz ten wg MON nie istnieje w obrocie prawnym. Tym samym zdaniem wnoszącego odwołanie MON potwierdził bezprawność rozkazu Nr [...], który w tej sytuacji nie może być uznany za podstawę żadnej decyzji, w tym decyzji o wypłacie 12-miesięcznego świadczenia. M.W. w odwołaniu powołał się również na uzasadnienie decyzji MON, w części w której stwierdzono wyraźnie, że podstawą materialną wypłaty należnego mu świadczenia mają być przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 1970 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 roku, Nr 10, po. 55 ze. zm.) w związku z artykułem 169 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r nr [...] utrzymał jednak w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą tego rozstrzygnięcia było ustalenie, że przedmiotowa sprawa była wszczęta 13 lipca 2004r. tj. po wejściu w życie przepisów ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Organ odwoławczy powołując się na orzecznictwo i judykaturę stwierdził, że za datę wszczęcia postępowania należy przyjąć pierwszą czynność wobec strony. Jako datę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie przyjąć należy więc dzień 13.07.2004r, to jest datę uprawomocnienia się orzeczenia lekarskiego, zgodnie z którym schorzenia wnioskodawcy nie pozostają w związku ze służbą wojskową.
M.W. kwestionując rozstrzygnięcie organu odwoławczego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której podniósł, że służbę zakończył 30 listopada 2004 r. na mocy Rozkazu Personalnego Nr [...] Dowódcy Sił Powietrznych z dnia [...] października 2004 r. z powodu ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej. W Świadectwie Służby jak i w Rozkazie Nr [...], jako podstawę prawną zwolnienia wskazano przepis art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z art. 74 ust. 1 i art. 75 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Uznano więc, że sprawa została wszczęta przed dniem 1 lipca 2004 r. Interpretacja taka zdaniem Skarżącego jest słuszna z uwagi na faktyczne dokonanie badań i wydanie opinii lekarskiej w sprawie niezdolności do służby przez wojskową komisję lekarską dnia 29 czerwca 2004 r. Jak podniósł wnoszący skargę dopiero w trakcie dochodzenia prawa do przedmiotowego świadczenia pieniężnego, dowiedział się o wydaniu Rozkazu Personalnego Dowódcy Sił Powietrznych Nr [...] z dnia [...] listopada 2004r., zmieniającego podstawę zwolnienia z zawodowej służby wojskowej na art. 111 ust. 3 i art. 115 ust. 2 i 3 ustawy z 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a więc z pominięciem odesłania zawartego w art. 169 tej ustawy.
Jak zauważył jednak skarżący, Minister Obrony Narodowej, w decyzji Nr [...] wydanej dnia [...] listopada 2007r. ustalił, że omawiany rozkaz Nr 163 nie może wywoływać skutków prawnych, gdyż faktycznie nie istnieje w obrocie prawnym z uwagi na błędy formalne związane z jego wydaniem. Jak zauważył również skarżący MON w uzasadnieniu swej decyzji wskazał także wyraźnie, że wobec niego należało zastosować przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 1970 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. M.W. odnosząc się bezpośrednio do stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, że sprawa nie była wszczęta przed 1 lipca 2004 r. a więc nie kwalifikuje się do zastosowania przepisów ustawy poprzedzającej stwierdził, że jest to niezgodne zarówno z twierdzeniami doktryny jak i z przyjętą linią orzeczniczą, która zakłada, że za datę wszczęcia postępowania należy przyjąć dzień faktycznego dokonania pierwszej czynności w sprawie.
W niniejszej sprawie zdaniem skarżącego tą czynnością jest dokonanie badania i wydanie opinii lekarskiej, co nastąpiło [...] czerwca 2004r. Badanie to także było przecież poprzedzone stosownymi skierowaniami lekarskimi, które były jeszcze wcześniejsze w stosunku do daty dokonania samego badania i wydania opinii. Stan ten został usankcjonowany zarówno Rozkazem Personalnym Nr [...] jak i Świadectwem Służby (oraz dodatkowo decyzją MON), które to pisma wyraźnie wskazały, że podstawą zwolnienia go z zawodowej służby wojskowej są przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 1970r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z przepisem art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Z powyższego skarżący wywodzi, że Dowódca JW [...] naruszył nie tylko normy prawa materialnego, ale także zasadę powagi rzeczy osądzonej.
Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w P. odpowiadając na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Przedmiot niniejszej sprawy sprowadza się do kwestii przyznania prawa do wypłaty przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wypłacanego co miesiąc, świadczenia pieniężnego w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Bezspornym w niniejszej sprawie jest fakt zwolnienia ppor M.W. z zawodowej służby wojskowej w dniu [...].11.2004r. na podstawie rozkazu personalnego nr [...] wydanego przez Dowódcę Sił Powietrznych w dniu [...].10.2004r. Jak słusznie zauważył bowiem skarżący powołując się na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2007r Nr [...], rozkaz personalny nr [...] wydany przez Dowódcę Sił Powietrznych w dniu [...].11.2004r. nie wywołuje żadnych skutków prawnych z powodu wad formalnych.
Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie zasadnym jest rozstrzyganie kwestii prawa do spornego świadczenia pieniężnego na mocy przepisów ustawy z dnia 30 czerwca 1970 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Skarżący wywodzi to z art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zgodnie z którym sprawy wszczęte, lecz niezakończone ostateczną decyzją przed dniem 1 lipca 2004r. prowadzi się według przepisów obowiązujących przed wejściem w życie tej ustawy. Argumentację swą skarżący wywodzi z faktu, iż pierwszą czynnością w sprawie zwolnienia go ze służby było wykonanie badań i opinii lekarskiej w sprawie jego niezdolności do służby przez wojskową komisję lekarską w dniu [...] czerwca 2004r.
Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż decydujące znaczenie w przedmiotowej sprawie ma fakt zwolnienia ze służby wojskowej. Z literalnego brzmienia art. 95 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jak i obowiązującego przed 1 lipca 2004r. art. 18 ustawy z dnia 17 grudnia 1974r. o uposażeniu żołnierzy (j.t. Dz.U. z 1998r. Nr 5, poz. 18 ze zm.) wynika bowiem wprost, iż stosowne świadczenie pieniężne przysługuje żołnierzowi zwolnionemu. Fakt zwolnienia a nie podjęcia postępowania w tej sprawie przesądza bowiem o momencie spełnienia warunków koniecznych do przyznania świadczenia należnego zwolnionemu żołnierzowi.
Należy tym samym wyraźnie rozdzielić postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby wojskowej od postępowania w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego należnego zwolnionemu żołnierzowi. Wydanie przez Terenową Wojskową Komisję Lekarską we W. nieprawomocnego orzeczenia nr [...] w sprawie niezdolności ppor M.W. do zawodowej służby wojskowej ma więc wpływ wyłącznie na bieg postępowania w sprawie zwolnienia ze służby a nie na bieg postępowania w sprawie przyznania przedmiotowego świadczenia, które wszczęte zostało wnioskiem skarżącego złożonym w dniu 5 października 2006r. Powyższe w opinii składu orzekającego przesądza, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą wyłącznie przepisy ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.
Reasumując Sąd uznał, iż decyzja, którą odmówiono skarżącemu wnioskowanego świadczenia odpowiada prawu pomimo tego, iż argumentacja organu wydającego zaskarżoną decyzję zawarta w jej uzasadnieniu wbrew stanowisku Sądu zawartemu w niniejszym uzasadnieniu skupia się na ustaleniu daty podjęcia postępowania w sprawie zwolnienia ze służby a nie na samym spełnieniu przesłanek koniecznych do przyznania przedmiotowego świadczenia pieniężnego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) orzekł, jak w sentencji.
/-/ E. Kręcichowst – Durchowska /-/ E. Makosz – Frymus /-/ M. Dybowski