Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] marca 2018r., na podstawie art. 123, art. 124 w związku z art. 37 § 3, § 5 i § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej "K.p.a."), uznało ponaglenie S. W. za nieuzasadnione z uwagi na załatwienie sprawy przez organ I instancji decyzją z [...] czerwca 2013 r.
Nie zgadzając się z tym postanowieniem, S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę wskazując, że składa skargę na postanowienie SKO Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty. Oznacza to, że skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne.
W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 K.p.a.) lub gdy przepis szczególny tak stanowi - jeżeli organ administracji publicznej wydaje postanowienie w oparciu o taki przepis. Takie ukształtowanie prawa do wniesienia zażalenia wynika z charakteru postanowienia, które w zasadzie nie załatwia sprawy, lecz dotyczy samego postępowania w sprawie. Prawo do wniesienia zażalenia wynika z normy prawnej przewidującej takie prawo.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w oparciu o przepis art. 37 § 1 i § 6 K.p.a.
Powyższe postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Nie przysługuje na nie również zażalenie, o czym Skarżący został pouczony.
W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 i § 6 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że skierowana do Sądu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Stosownie do art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.