Uzasadnienie
Skargę z dnia 23 kwietnia 2004 r. J. i J.P. wnieśli o "pomoc oraz wytłumaczenie..., gdzie możemy szukać pomocy w naszej sytuacji oraz jakie mamy prawa", szeroko opisując trudną sytuację bytową rodziny, mającej na utrzymaniu sześcioro dzieci, w której jedyny pracujący J.P. zarabia 1200 zł.
Pismami sądowymi z dnia: 27 kwietnia 2004 r. i 10 maja 2004 r., prawidłowo doręczonymi – odpowiednio – dnia 29 kwietnia 2004 r. i 21 maja 2004 r. (k. 5 – 6, 27 – 28), Sąd wezwał Skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez – odpowiednio: wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, ewentualnie przez nadesłanie odpisu; oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy; nadto podpisanie skargi przez wszystkich Skarżących.
Listem nadanym w placówce pocztowej dnia 5 maja 2004 r. Skarżący nadesłali kserokopie szeregu dokumentów, z których tylko jeden – decyzja z dnia [...]. Burmistrza R. (k. 11), może być przedmiotem badania Sądu Administracyjnego (art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. 153/02/1270 – dalej upsa). Listem nadanym w placówce pocztowej dnia 25 maja 2004 r., Skarżący nadesłali podpisany przez Oboje odpis skargi; w inny sposób nie sprecyzowali skargi (k. 7 – 24; 29 – 31).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą postępowania administracyjnego jest jego dwuinstancyjność (art. 15 kpa). Obowiązkiem Skarżących było – zgodnie z prawidłowym pouczeniem – wnieść odwołanie od decyzji Burmistrza R. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (k. 11). Wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, skargę należało odrzucić (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 upsa).
Od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia [...] – sygn. [...] Sądu Rejonowego w W., Skarżącym – zgodnie z prawidłowym pouczeniem – przysługiwał sprzeciw do Sądu Rejonowego w W. (k. 19).
Od pozostałych pism, kierowanych do Skarżącego bądź Skarżących, nie przysługiwały Im żadne środki odwoławcze, a sprawa w tej części nie należy do właściwości Sądu Administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 upsa; k. 7 – 10, 12 – 18, 20 – 23).
Rzeczą Sądu nie jest udzielanie porad prawnych, które wykraczają poza obowiązek pouczania, określony w art. 6 upsa.
Jedynie na marginesie należy wskazać, że Skarżący mogą ubiegać się o świadczenia z opieki społecznej (art. 7 pkt 1, 4, 8 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. 64/04/503).
Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.
/-/ Maciej Dybowski
TG