Uzasadnienie
457/09
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu nr [...] odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy rozpoznając zażalenie E.W. złożone w trybie art.37 § 1 kpa na nie załatwienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzjami SKO nr [...] i [...] z [...] marca 2008 r.
Skargę na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. złożyła E.W. żądając jego uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zarzucając naruszenie art. 37, 9, 6 kpa oraz art.7 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należy uznać za niedopuszczalną.
Art. 37 § 1 kpa przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. W przypadku jednak gdy w bezczynności pozostaje Samorządowe Kolegium Odwoławcze lub minister w rozumieniu art.5 § 2 pkt 4 kpa, to wówczas tryb przewidziany w art.37 kpa nie ma zastosowania, gdyż nad tymi organami w postępowaniu administracyjnym nie ma organu wyższego stopnia. Zażalenie o którym mowa w art.37 § 1 kpa jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art.52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) P.p.s.a, który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego, pod warunkiem wszakże, że środek ten przysługiwał stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Z powyższych powodów w niniejszej sprawie – ponieważ zażalenie dotyczyło bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego – organ nie powinien wydawać postanowienia, lecz poinformować stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu na bezczynność. Należy jedynie dodać, że gdyby przedmiotem skargi był akt lub czynność o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 P.p.s.a – która to sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje – wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone wezwaniem na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednak mimo wadliwego postanowienia z [...] czerwca 2008 r. Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Kaliszu skargę należało odrzucić z następujących względów. Otóż zażalenie może być wniesione zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, tylko na te postanowienia, które wskazuje kodeks postępowania administracyjnego (art.141 § 1 kpa). Zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 kpa jest odrębnym od zażaleń przewidzianych w art.141 do 144 kpa i nie jest ono wnoszone jako środek zaskarżenia postanowienia, a jego rozpoznanie następuje w formie czynności nadzorczej, która nawet jeżeli byłaby ujęta w formie postanowienia nie podlega zaskarżeniu do Sądu. Jest to bowiem postanowienie o którym mowa w art.123 kpa, wydawane w toku postępowania (vide art.37 § 2 kpa).
Art.3 § 2 pkt 2 P.p.s.a wskazuje, że skarga do sądu przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie wydawane w trybie art.37 kpa nie należy do kategorii postanowień o których mowa w art.3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.
Z tych powodów należało uznać, że skarga do Sądu na postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] jest niedopuszczalna mimo, że postanowienie to jest wadliwe. Wobec powyższego na zasadzie art.58 § 1 pkt 6 i 58 § 3 P.p.s.a orzeczono jak w postanowieniu.
/-/ G.Radzicka jf