Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 maja 2016 r. R. P. działając w imieniu własnym oraz w imieniu M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po [...] pozostawiono wniosek M. P. w przedmiocie prawa pomocy bez rozpoznania.
Sprzeciw od powyższego zarządzenia wniósł R. P..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 dalej p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (wydanych przez Referendarza sądowego), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata lub radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do art. 252 § 3 zd. drugie p.p.s.a. środek zaskarżenia od orzeczeń wydanych w przedmiocie prawa pomocy przysługuje wyłącznie wnioskodawcy.
Strona nie występująca z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie ma legitymacji skargowej do wniesienia zarówno sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie przyznania, bądź odmowy przyznania prawa pomocy, jak i do złożenia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu od postanowienia referendarza (wniesionego przez uprawnioną "stronę") w tejże sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2009 r. Sygn. akt II OZ 946/08, LEX nr 551893).
Powyższe oznacza, że jedyną stroną postępowania wpadkowego o przyznanie prawa pomocy powinien być wnioskodawca, natomiast ani strona przeciwna, ani inni uczestnicy postępowania nie biorą w nim udziału, gdyż postępowanie to nie dotyczy ich interesu prawnego. Należy przyjąć również, że w przypadku sprzeciwu uprawniony do jego wniesienia jest tylko ten podmiot (strona lub pełnomocnik), który ma w tym bezpośredni interes prawny.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.