Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w P. Filia [...] z dnia [...] r. nr [...] o odmowie przyznania skarżącej G. L. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego na uregulowanie kary za brak biletu podczas przejazdu komunikacją miejską oraz na zakup miesięcznego biletu MPK lub biletów jednorazowych.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. działając na podstawie art. 113 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) sprostowało oczywistą omyłkę w sentencji powyższej decyzji. Postanowienie zostało G. L. doręczone w dniu [...] r. wraz z pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia poprzez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu [...] r. G. L. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na powyższe postanowienie, zaskarżając jednocześnie dwie decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] i nr [...]. Pismem z dnia [...] r. Sąd przesłał skargę do organu administracji publicznej, do którego skarga wpłynęła w dniu [...] r., co pozwala uznać, iż skarga wniesiona została w ustawowym terminie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej odrzucenie z uwagi na nie wyczerpanie przez skarżącą instancyjnego toku postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - dalej: ppsa) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). Jak wskazuje art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji.
W przedmiotowej sprawie zaskarżone zostało postanowienie wydane w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, które zgodnie z art. 113 § 3 kpa jest zaskarżalne, co oznacza, że przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 144 kpa do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań, o ile nie zostały odmiennie uregulowane w ustawie. W związku z powyższym, w przypadku postanowienia wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć jako złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, od postanowienia z dnia [...] r. przysługiwało stronie skarżącej prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, stąd przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinna środek taki złożyć. Dopiero wówczas dopełnione zostałyby warunki określone w art. 52 § 1 ppsa, a więc wyczerpanie środków zaskarżenia. Z uchybieniem tego przepisu w dniu [...] r. strona złożyła skargę do tut. Sądu.
Jak wynika z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1- 5 § 1 art. 58 ppsa. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.
Skoro w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, skarga jej podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak
AT