Uzasadnienie
Decyzją Starosty N. z [...] czerwca 2008 r. nr [...] stwierdzono, że świadczenie pieniężne pobrane przez J. K.- A. z funduszu pracy za okres od dnia 08 marca 2007 r. do dnia 03 września 2007 r. w kwocie 3883,10 zł jest świadczeniem nienależnym. W uzasadnieniu decyzji Organ podał, że Sąd Okręgowy w P. prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2007 r. sygn. akt [...] zasądził na rzecz J. K.- A. wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy za okres od 01 marca 2007 r. do 01 października 2007 r. w kwocie 14.310,56 zł. Zasądzona kwota wraz z ustawowymi odsetkami została Skarżącemu wypłacona w dniu 11 lutego 2008 r. Okres, za który wypłacono wynagrodzenie obejmuje również okres od dnia 08 marca 2007 r. do 03 września 2007 r., za który J. K.- A. pobrał zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 3.883,10 zł. W związku z powyższym pobrany przez Skarżącego zasiłek w świetle art. 76 ust. 2 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy- dalej ustawy, jest nienależnie pobranym świadczeniem.
J. K.A. złożył od powyższej decyzji odwołanie, w którym podniósł, że zasiłek pobierał bez wiedzy o tym, że w momencie zasądzenia odszkodowania będzie On zobowiązany do zwrotu tego świadczenia. Skarżący nie został pouczony o takim zagrożeniu, a pobierając zasiłek dla bezrobotnych nie miał pewności, że zostanie przywrócony do pracy i otrzyma odszkodowanie. Dopiero w toku postępowania poprzedzającego wydanie tej decyzji zapoznano Go z obowiązującymi regulacjami.
W wyniku rozpoznania powyższego odwołania, Wojewoda dnia [...] sierpnia 2008 r.- wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, że argumentacja Skarżącego, jakoby nie był On poinformowany o obowiązku zwrotu otrzymanego zasiłku jest nieprawdziwa. Skarżący został pouczony o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej. Z dokumentacji wynika, że w dniu rejestracji 28.02.2007 r. wypełnił i podpisał Kartę Bezrobotnego, na której znajdowało się stosowne pouczenie. Nadto zgodnie z art. 76 ustawy osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Skarżący powołał się na fakt, iż nie zapoznano go w toku postępowania z art. 76 ustawy o promocji zatrudnienia, iż za nienależnie pobrane świadczenie uważa się zasiłek wypłacony za okres, kiedy był zatrudniony. Zdaniem Skarżącego, zaskarżone orzeczenie wydane zostało z naruszeniem prawa, gdyż Organy zgodnie z przepisami Kpa winny Go należycie informować o wszelkich okolicznościach, a tego nie uczyniły. Pouczenie takie powinno być dokonane przez Urząd Pracy w momencie przyznawania świadczeń z tytułu bezrobocia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W ramach kontroli wydawanych przez organy administracji rozstrzygnięć sądy administracyjne oceniają zgodność działania tych organów z przepisami procedury, prawidłowość zastosowania prawa materialnego, a także słuszność dokonanej w sprawie interpretacji prawa materialnego.
Sąd Okręgowy w P. prawomocnym wyrokiem z dnia [...] grudnia 2007 r. sygn. akt [...] zasądził na rzecz J. K.- A. wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy za okres od 01 marca 2007 r. do 01 października 2007 r. w kwocie 14.310,56 zł.
Zgodnie z normą zawartą w art. 76 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), przesłanką uznania świadczenia pieniężnego za nienależnie pobrane, jest zasiłek wypłacony za okres, za który, w związku z orzeczeniem sądu, wypłacono wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy lub odszkodowanie z tytułu wadliwego wypowiedzenia umowy o pracę.
Oceniając prawidłowość zaskarżonej decyzji należy wskazać, że zgodnie z art. 76 powyższej ustawy osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne zobowiązana jest do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.
Decyzja w sprawie zwrotu nienależnie wypłaconego świadczenia nie ma charakteru uznania administracyjnego, a organ administracji nie może uzależniać swego stanowiska od jakichkolwiek innych, niż przedstawione w treści art. 76 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okoliczności. Nie mają tu znaczenia twierdzenia Skarżącego, iż nie został On pouczony o obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku, bowiem takie pouczenie jest warunkiem uznania świadczenia za nienależne w sytuacjach, o jakich mowa w art. 76 ust. 2 pkt. 1 wymienionej ustawy. Na marginesie Sąd zauważa, iż z akt sprawy jasno wynika, że J.K.-A. był poinformowany o wszelkich prawach i obowiązkach związanych z otrzymanym świadczeniem.
Sąd kierując się ogólną zasadą udzielania pomocy stronom, pragnie wskazać Skarżącemu, iż w przypadku uprawomocnienia się decyzji nakazującej zwrot świadczenia nienależnego, może On złożyć wniosek o umorzenie tych należności w całości albo w części stosownie do art. 76 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał zaskarżoną decyzję za legalną, co czyni wniesiona skargę nieskuteczną.
W związku z powyższym na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ M. Dybowski /-/ B. Popowska