Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. tut. Sąd oddalił skargę M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego
Pismem z (...) r. pełnomocnik skarżącego ustanowiony w ramach prawa pomocy, adw. M.M., złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów, wskazując, że wniosek o przyznanie według norm przepisanych kosztów udzielonej pomocy prawnej, które nie zostały pokryte nawet w części, zawarła już w piśmie z (...) r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej P.p.s.a.) strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów, i może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a.).
W myśl art. 250 P.p.s.a. pełnomocnik ustanowiony w ramach pomocy prawnej ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, w niniejszym przypadku zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej Rozporządzenie).
Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w przewidzianym terminie i jest zasadny, Sąd, stosownie do art. 250 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1–3, § 3 ust. 1 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia, przyznał pełnomocnikowi skarżącego tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę (...) zł (w tym (...) zł podatku od towarów i usług).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 157 § 1–3 w zw. z art. 250 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia