Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2011 r. Dyrektor Zespołu Szkół [...] (dalej "Dyrektor"), W. S., wniosła skargę na decyzję Wielkopolskiego Kuratora Oświaty (dalej "Kurator") wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia. Zaskarżoną decyzją Kurator uchylił w całości decyzję nr [...] Dyrektora z dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie skreślenia z listy uczniów i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W odpowiedzi na skargę Kurator wniósł o jej odrzucenie wskazując, że Dyrektor jako organ I instancji nie może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a jeżeliby przyjąć, iż skargę złożyła W. S. jako osoba fizyczna, to brak po jej stronie byłoby interesu prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy podkreślić, że z treści skargi wynika jednoznacznie, iż została ona wniesiona przez W. S. działająca jako organ (Dyrektor), a nie we własnym imieniu jako osoba fizyczna.
Przechodząc do oceny dopuszczalności skargi należy wskazać, że w myśl art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 kwietnia 2011 r., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. W świetle przywołanego przepisu nie budzi wątpliwości, iż – jak trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę – przymiotu strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma organ pierwszej instancji (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2006 r., I OSK 824/05; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl), gdyż to nie jego akt jest przedmiotem skargi. Innymi słowy, nie można w tej samej sprawie występować najpierw jako organ I instancji, a potem jako strona w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W rezultacie organ I instancji (tu: Dyrektor) nie może kwestionować rozstrzygnięcia wydanego w tej samej sprawie przez organ wyższej instancji (tu: Kuratora), choćby uważał to rozstrzygnięcie za wadliwe.
Z tego powodu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę odrzucił jako niedopuszczalną. Na marginesie należy zauważyć, że odrzucenie skargi z powodu jej wniesienia przez podmiot, który nie był do tego uprawniony, nie pozwala na dokonanie przez sąd administracyjny merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonego aktu.