Uzasadnienie
Zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia (decyzji lub postanowienia) organu administracji publicznej. Z kolei art. 58 §1 pkt 2 tej ustawy stanowi, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Nr [...] wydane zostało w dniu [...] 2003 r., a doręczone stronie w dniu 04 grudnia 2003 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru - karta 57-verte akt administracyjnych sprawy. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 05 stycznia 2004 r. Skarga została złożona w placówce pocztowej w dniu 29 kwietnia 2004 r., co dokumentuje data widniejąca na datowniku odbitym na kopercie, w której skarga została przesłana (dowód - karta 8 akt sadowych sprawy), a więc z przekroczeniem ustawowego terminu.
Jednocześnie analiza treści skargi pozwala stwierdzić, iż skarżący nie sformułował w niej wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jak również nie naprowadza okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie przedmiotowego terminu w oparciu o przepis art. 86 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Tym samym warunkiem przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie jego uchybienia nie z winy zainteresowanego.
Wskazać przy tym należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i postępowania cywilnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. Jan Paweł Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004. Str. 149-150). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. post. NSA z 2 października 2002 r. sygn. akt V S.A. 793/02 - j.w.).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie staranności takiej w działaniach strony zabrakło, bowiem opóźnienia nie wywołała przeszkoda obiektywna, a z samej treści skargi wynika, iż czynność procesową strona podjęła z chwilą, gdy wraz z kolejną emeryturą nie otrzymała dodatku kombatanckiego, błędnie uznając, iż uprawnienia kombatanckie zostały jej przywrócone na mocy wyroku tut. Sądu z dnia 01 kwietnia 2003 r. syg. akt II SA./Po 1071/01, a późniejsza korespondencja ze strony Urzędu jej nie dotyczyła. Należy przy tym wskazać, iż wskazany wyrok wbrew twierdzeniom strony został jej doręczony do rąk własnych w dniu 27 maja 2003 r., co dokumentuje zwrotne potwierdzenie odbioru zawarte na karcie 34 akt sądowych powyższej sprawy.
Tym samym błędne jest stwierdzenie strony zawarte w skardze, iż nie znała treści tego wyroku, a w konsekwencji ewentualne wywodzenie na tej podstawie, że skarga złożona została po terminie bez jej winy.
W świetle powyższego Sąd skargę odrzucił, działając w oparciu o przepis art. 58 §3 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ E. Makosz-Frymus /-/ B. Popowska jf