Uzasadnienie
W dniu 07 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego – k. 26 akt sądowych) I. S., A. N., K. N., M. O. i P. O. (dalej łącznie jako: "Skarżący"), reprezentowani przez pełnomocnika r.pr. [...], wnieśli jednym pismem, bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (zwanego też dalej w skrócie: "SKO") wskazaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżona decyzja, doręczona pełnomocnikowi Skarżących w dniu 07 listopada 2016 r., zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Zgodnie z przepisami art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z póżn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej skutkuje tym, że w przypadku nieprawidłowego wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd na adres organu administracyjnego (por. m.in. postanowienia NSA: z 22.07.2011 r., I OSK 1221/11; z 21.07.2010 r., II FSK 1453/10; z 16.09.2008 r., II OSK 1489/07; z 28.08.2008 r., I FSK 995/08; z 29.05.2008 r., I FSK 631/08 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Jeżeli zatem strona błędnie skieruje skargę bezpośrednio do sądu z pominięciem organu będącego autorem zaskarżonego rozstrzygnięcia, sąd z urzędu przekazuje skargę właściwemu organowi, z tym że za datę wniesienia skargi przez skarżącego uznaje się wówczas dzień przekazania skargi przez sąd do organu.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie został przez Skarżących dochowany. Termin ten – liczony od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi Skarżących (co nastąpiło 07 listopada 2016 r.) – upływał bowiem w dniu 07 grudnia 2016 r. Tymczasem skarga, nadana przez pełnomocnika Skarżących w ostatnim dniu terminu (tj. 07 grudnia 2016 r.) wpłynęła do tut. Sądu w dniu 09 grudnia 2016 r. (data pierwszej prezentaty na skardze – k. 3 akt sądowych) Niezwłocznie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty, skarga została przekazana według właściwości do SKO, za pośrednictwem operatora wyznaczonego, co nastąpiło w następnym dniu roboczym, tj. 12 grudnia 2016 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej).
W konsekwencji należało uznać, że skarga została wniesiona przez Skarżących z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., ponieważ – jak wynika z wcześniejszych uwag – za dzień wniesienia skargi nie mógł być uznany dzień, w którym pełnomocnik Skarżących nadał skargę drogą pocztową bezpośrednio do tut. Sądu, ani też data wpływu skargi do Sądu, lecz dopiero dzień, w którym Sąd przekazał (nadał) skargę właściwemu organowi (tu: 12 grudnia 2016 r.).
W konsekwencji skarga, jako wniesiona po terminie, podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia wydanego, stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym.